Followers

Tuesday, 4 October 2022

மெளனத்தை மெளனமே அறியும்,,,, பேசாலைதாஸ்

மெளனத்தை மெளனமே அறியும் ,,,,,,, பேசாலைதாஸ் 



அந்த சிறுவனின் பெயர் "ஸ்வதகேது"... அவனுடைய தந்தை அவனை...சகல வேத... சாஸ்திரங்களையும்...சகல கலைகளையும்...கற்றுக் கொள்வதற்காக...ஒரு குருவிடம் அனுப்பி வைத்தார்...

🌸வருடங்கள் பல கடந்தன...
அனைத்தையும் திறம்பட கற்றுக் கொண்டான்.
இன்று குருகுலத்திலிருந்து ஸ்வதகேது வரும்நாள்...
அவனுடைய தந்தை அவன் வருகையை எதிர்நோக்கி காத்திருந்தார்...
தூரத்தில் ஸ்வதகேது...
கம்பீரமாக நடந்து வருவதை கண்டார்...
ஸ்வதகேதுவை கண்டதும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தார்...
ஆனால்...
அவன் முகத்திலும்...
நடையிலும்...
"மிகுந்த கர்வம்" தெரிவதை கண்டு வருத்தமடைந்தார்...
🌸ஸ்வதகேது தந்தையிடம் ஆசிகள் பெற்றான்.
அவனது தந்தை அவனிடம்...
"கற்றுக் கொடுக்க முடியாததை"...
"கற்றுக் கொண்டாயா"
என்று கேட்டார்.
🌸அவன் சற்று திகைத்தான்...
"கற்றுக் கொடுக்க முடியாததை"...
எப்படி அப்பா கற்றுக் கொள்ள முடியும்?"
என்று கேட்டான்.
🌸முதலில் "அதை" கற்றுக்கொண்டு வா...
என்று கூறி வேறொரு குருவிடம் அனுப்பி வைத்தார்...
🌸குருவை வணங்கி நின்ற ஸ்வதகேதுவிடம்...
குருவானவர்...
நூறு மாடுகளை கொடுத்து...
இவைகள் ஆயிரம் மாடுகள் ஆனவுடன் இங்கே வா...
என்று கூறி அனுப்பி வைத்தார்...
🌸ஸ்வதகேதுவும்...
நூறு மாடுகளையும் அழைத்துக் கொண்டு காட்டிற்குள் சென்றான்...
🌸ஆரம்ப நாட்களில் யாரிடமும் பேச முடியாமல்...
மிகுந்த துன்பப்பட்டான்...
பிறகு மாடுகளுடன் பேச ஆரம்பித்தான்...
நாட்கள் செல்லச் செல்ல...
தனக்கத் தானே பேச ஆரம்பித்தான்...
கற்றுக் கொண்ட சகல கலைகளையும்...
சாஸ்திரங்களையும்...
மறக்க தொடங்கினான்...
வருடங்கள் கடந்தது...
மொழிகளையும் மறந்தான்... பேசுவதும் நின்று போனது...
தன்னை மறந்தான்...
அமைதியானான்...
திரும்பி போவதையும் மறந்தான்...
🌸ஒரு நாள்...
மாடுகள்...
ஸ்வதகேதுவிடம்...
நாங்கள் ஆயிரம் ஆகிவிட்டோம்...
நாம் போகவேண்டிய நாள் வந்துவிட்டது என்றுகூறி...
அவனை அழைத்துச் சென்றன...
🌸தூரத்தில் மாடுகள் வருவதை பார்த்த குரு...
ஸ்வதகேது தந்தையிடம்...
அங்கே பார்...
"ஆயிரத்து... ஒரு"
மாடுகள் வருகின்றன என்றார்.
🌸"அறிவே" அறிவதற்கு தடை
🌸வார்த்தைகளை...
கையாளுவதில் கவனமாக இருங்கள்...
சிக்கிக் கொள்ளாதீர்கள்...
வார்த்தைகள் வெறும் வார்த்தைகளே !!
வார்த்தைகள் "நீங்களல்ல"
🌸பேசுவதை...
நான் விரும்பவில்லை...
ஆனால்...
உங்களுக்கு ஏதோ சொல்ல வேண்டியுள்ளது...
உங்கள் கேள்விகளை அழிக்க பேச வேண்டியுள்ளது...
🌸ஒரே கேள்விக்கு...
இன்று ஒரு பதில் சொல்வேன்...
நாளை வேறொன்று சொல்வேன்...
பிறகு என் பதிலை நானே மறுத்து பேசுவேன்...
🌸எனது நோக்கம் உன்னை மௌனத்தில் ஆழ்த்துவதே !!!
🌸"மௌனத்தை... மௌனத்தால்...
உணர்த்துபவர் எவரோ...
அவரே ! குரு !!!"

Wednesday, 7 September 2022

கேட்டு கொடுப்பது தானம் ! கேட்காமல்அளிப்பது தர்மம் !

கேட்டு கொடுப்பது தானம் !    

                கேட்காமல்அளிப்பது தர்மம் !


மகாபாரதத்தில் உடலைப் பிரிந்த கர்ணனின் உயிரானது தன் தந்தை சூரிய தேவனுடன் பரம்பொருள் ஈசனை வணங்கி மகிழ்ந்து சுவர்க்க
பேறு பெற்றது.
சூரிய தேவனுக்கோ மனதில் மிகப் பெரிய ஐயம் கலந்த வேதனை. எவரிடம் கேட்பது.? எவர் தெளிவாகக் கூறுவார்கள் ? குழப்பத்திலும் கோபத்திலும் சூரியனின் வெம்மை அதிகரித்தது.
இதை உணர்ந்த ஈசன்,
அவர் முன் எழுந்தருளினார்.
சூரியனே,
என்ன தடுமாற்றம் உன் மனதில் ? கேட்டவர் ஈசன்.
பரம்பொருளே..
பலவிதமான தான தருமங்கள் செய்து புண்ணியங்களை சேர்த்து வைத்த என் மகன் கர்ணனை போரில் கொன்றது விதி என்று ஏற்றுக் கொண்டேன்.
ஆனால்,
எல்லா புண்ணியங்களையும் கிருஷ்ணருக்கு தானமாகத் தந்தபடியால் அவன் இன்னும் மிகப் பெரிய புண்ணியவான் ஆகிவிடுகிறானே.
பிறகு எப்படி அவனுக்கு மரணம் ஏற்பட்டது?
இது அநீதி அல்லவா? என கேட்டார் சூரியத் தேவன்.
இறை சிரித்தது.
சூரியனே...
நிறைய மனிதர்களுக்குள் ஏற்படும் சலனமே உன்னை இந்தக் கேள்வியை எழுப்ப வைத்ததுள்ளது சொல்கிறேன் கேள்... என்றது.
தானம் என்பது பிறருக்குத் தேவையானவற்றை அவர் கேட்டோ அல்லது அடுத்தவர் அவர் நிலை கூறி அறிந்தபின்னோ தருவது. இதுதான் தானம்.
புண்ணியக் கணக்கில் சேராது.
ஏனெனில்.. இல்லாதவர் மற்றும் இயலாதவர் கேட்டபின் கொடையளிப்பது ஒரு மன்னனின் கடமை. ஒவ்வொரு மனிதனின் கடமையும் கூட....
ஆனால், தர்மம் என்பது எவரும் கேட்காமல் அவரே அறியாமல் அவர் நிலை அறிந்து கொடுப்பது. இதுதான் புண்ணியம் தரும். பசித்திருக்கும் ஒருவர் கேட்டபின் ஏதாவது தருவது தானம். அவர் கேட்காமலேயே அவர் பசியாற்றுவது தர்மம்.
கர்ணன் தர்மங்கள் செய்து புண்ணியங்களை ஈட்டியவன்தான். ஆனால், மொத்த புண்ணியத்தையும் கிருஷ்ணர் தானமாகக் கேட்டுத்தான் வாங்கினாரே தவிர தர்மமாகப் பெறவில்லை.
எல்லா புண்ணியங்களையும் தானமாகத் தாரை வார்த்து தந்த பிறகு கர்ணனும் ஒரு சாதாரண மனிதனானான்.
அதனாலேயே மரணம் அவனை எளிதாய் நெருங்கியது. இப்போது புரிந்ததா? என கேட்க,
ஈசனை வணங்கி நின்ற சூரியத் தேவன்.
தானமும்
தர்மமும்
பாவமும்
புண்ணியமும்
எல்லாமும் நீயே
என்பதும் புரிந்தது என்கிறார்.
நாமும் புரிந்துகொள்வோம்.

Thursday, 23 June 2022

என் உயிர் நீதான்

என் உயிர் நீதான்  


ஒரு அழகான கிராமத்து பெண்ணிற்கு பெற்றோர்களால் நிச்சயிக்கப்பட்டு மிகச்சிறப்பாக திருமணம் நடக்கிறது. கனவனும் மனைவியும் ஒருவருக்கொருவர் உயிருக்கு உயிராய் நேசிக்கி்ன்றனர். அவளுக்காக தன் உடை. நடை. பேச்சு... இப்படி எல்லாவற்றையும் மாற்றிக் கொண்டான் கனவன்.

தினமும் காலையில் எழுந்தவுடன் அவள் முகத்தில் தான் முழிப்பான். இரவு 7Pm... வீடு வந்துவிடுவான். ஞாயிற்றுக்கிழமை என்றாலே அவர்களுக்கு தீபாவாளி தான். அப்படிதான் கொஞ்சிக்கொண்டு விளையாடுவார்கள். அவளுடன் சேர்ந்து Cupl. Dacs... ஆடுவது வீட்டில் இருவரும் ரோமியோ ஜீலியட் நாடகம் நடிப்பது... இப்படி ஒரு குழந்தை பிறக்கும் வரை அன்பாகவும் சந்தோஷமாகவும் இருந்தனர்.

ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்த பிறகு கனவனுக்கு வேலையில் பதவி உயர்வு கிடைத்தது. அன்று முதல் அவர்களுக்குள் இடைவெளி வந்தது. அடிக்கடி சண்டையிட்டு கொண்டனர். அவன் மனைவியுடன் சரியாக பேசியே 2 மாதங்கள் ஆயிற்று. ஒருநாள் இரவு அவன் மனைவி "இப்போது என் மேல் உனக்கு காதல் இல்லைடா!. உனக்கு பணம் தான் பெரிது! நான் வீட்டை விட்டு போறேன்! என்னை தேடாதே!" என்று ஒரு கடிதம் எழுதி கட்டிலில் போட்டுவிட்டு இவள் கட்டிலுக்கு அடியில் ஒழிந்துக்கொண்டாள்

வீட்டிற்கு வந்த கனவன் "கதவு ஏன் திறந்திருக்கிறது!" என்று சத்தமிட்டுக்கொண்டே மனைவியை தேடுகிறான். அப்போது கட்டிலில் இருந்த கடிததை எடுத்து படித்து அதில் இவன் ஏதோ எழுதிவிட்டு தன் நன்பனுக்கு Call செய்கிறான். "மச்சீ பிசாசு" பொய்டாடா!" இனிமே எனக்கு"... என்று பேசிக்கொண்டே வெளியே நடக்கிறான்.

இதை கேட்டவள் வாயை பொத்திக்கொண்டு குழுங்கி குழுங்கி அழுகிறாள். "அய்யோ எவளையோ வச்சிருக்கான் போல" நான் நினைத்தது சரியாகிவிட்டதே" என்று புளம்பிக்கொண்டே கட்டிலில் கனவன் எழுதியதை எடுத்து படிக்கிறாள். "அடி லூசு பொண்டாட்டி! கட்டிலுக்கு கீழே உன் காலு தெறிகிறதடி!" என் உயிர் நீதான் என்றேன்! நீ சென்றுவிட்டால் நான் செத்துப்பொய்ருவேன்டி!" இதை படித்தவள்

"ஹான்" டேய் பொறுக்கி நா எங்கும் போகலடா" எங்கடா இருக்க புருசா"! என்று அலறிக்கொண்டே கனவனை தேட தன் மனைவியை பார்த்து கை நீட்டி சட்டையை விலக்கி தனது மார்பை காட்டி ஒரு சொட்டு கண்ணீர் வடிக்கிறான் கனவன். "ஹான்" என்று வேகமாக ஓடிவந்தவள் அவன் மார்பில் முகம் பதித்து கட்டியனைத்து அழுகிறாள்.

((காதலில் சிறந்த காதலே கனவனும் மனைவியும் காதலிப்பதுதான். பெண் என்பவள் வலைந்த எலும்பினால் படைக்கப்பட்டவள் அதை வளைக்க நினைத்தால் வளையமாட்டாள் இரண்டாக உடைந்துவிடுவாள். ஒவ்வொரு ஆணுக்கும் அவன் வாழ்கையில் கிடைக்கிற மிகப்பெரிய பரிசே அவன் மனைவி மட்டுமே.

அதனால்தான் ஆண்கள் கடன் வாங்கினால் தன்னுடைய பெயரிலும். சொத்து வாங்கினாள் தன் மனைவியின் பெயரில்தான் வாங்குகின்றனர். அதற்கு காரணம் கடன் என்று கேட்டால் என்னை வந்து கேட்கட்டும் சொத்து என்றால் அது என் மனைவி மட்டுமே என்று அர்த்தம்.) —

Sunday, 22 May 2022

  பன்றியிடம் அரசியல் பயிலுங்கள்  பேசாலைதாஸ்  


ஒரு அநியாயக்கார அரசன் ஒருவன் ஒரு அப்பாவிக் குடிமகனைக் கைது செய்து *மூன்று மீட்டர் மாத்திரமே பரப்பளவான ஒரு தனிச் சிறையில்* அடைக்கும்படி கட்டளையிட்டான். 

நிரபராதியான அந்த குடிமகன் ஆர்ப்பாட்டம் செய்ய ஆரம்பித்தான். 

*"நான் நிரபராதி, ஏன் என்னைக் கைது செய்தீர்கள்? ஏன் என்னைச் சிறையில் அடைத்தீர்கள்?"*

என்று உரக்கக் கதறினான். 

பின்னர் அவனை *ஒரு மீட்டர் மாத்திரமே விசாலமான ஒரு தனிச் சிறையில்* அடைக்கும்படி கட்டளை வந்தது. 

மீண்டும் ஆர்ப்பாட்டம் செய்தான். ஆனால் இம்முறை *"நான் நிரபராதி"* என்ற வாதத்தை மறந்துவிட்டான். *"இது என்ன கொடுமை! இந்தச் சிறையில் எப்படி இருப்பது! உறங்குவது! அமர்ந்து கொண்டுதானே உறங்க முடியும்! இது உங்களுக்கே தப்பாகத் தெரியவில்லையா?"*

 எனக் கதறினான். 

சினம் கொண்ட காவலர் இன்னும் *நான்கு சிறைக் கைதிகளை* அவனோடு சேர்த்து அந்தச் சிறிய கூட்டில் அடைத்துவிட்டான். 

இப்போது ஐந்து பேரும் இணைந்து கூக்குரலிட்டனர். *"எங்களால் முடியாது. நாங்கள் மூச்சுத்திணறி செத்துதுவிடுவோம். உங்களுக்கு ஈவிரக்கம் எதுவும் இல்லையா?"*

 என புலம்பினார்கள். 

மேலும் சினம் கொண்ட காவலர் ஒரு *பன்றியை* அவர்களோடு சிறையில் அடைத்து விட்டான். 

விரக்தியடைந்த அவர்கள், *"நாங்கள் இந்த அசிங்கத்தோடு இந்தச் சிறிய கூட்டில் எப்படி இருப்பது! தயவுசெய்து இந்த பன்றியை மாத்திரமாவது வெளியே எடுத்துவிடுங்கள் "* எனக் கெஞ்சிக்கேட்டனர். 

தயவு காட்டிய காவலர் *பன்றியை* வெளியே எடுத்தான். 

அடுத்த நாள் அரசன் அந்தப் பக்கமாக வந்து *"இப்போது உங்கள் நிலை எப்படி?"* என்று விசாரித்தான்.

*"நாங்கள் நல்ல சுகமாக இருக்கிறோம். எங்கள் பெரிய பிரச்சினை தீர்ந்துவிட்டது"* என்று பதில் கூறினார்கள். 

இப்படித்தான் *எமது நாடுகளில் பன்றிமயக் கோட்பாடு அமுல்படுத்தப் படுகிறது.* பன்றியை மாத்திரம் எடுத்து விட்டால் போதும் என்ற கோரிக்கையில் ஆர்ப்பாட்டம் முடிந்துவிடுகிறது. அதற்கு முன்னால் இருந்த விவகாரம், அதற்கும் முன்னால் இருந்த மூல  விவகாரம் எல்லாம் மறக்கடிக்கப்படுகிறது. 

*புதுப் பது பிரச்சினைகளைக் கட்டவிழ்த்து விடுகின்றனர்.* *முடிவில் பன்றிமய கோட்பாட்டை அவிழ்த்து விடுகின்றனர்.* *பின்னர் நாம் அதிலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்பதற்காக முதன்மைப் பிரச்சினைகளை நாமே மறந்து விடுகின்றோம்.* 

*மறக்க வைக்கப்படுகிறோம்.

Saturday, 7 May 2022

போதையில் மயங்கிய இயேசு

  பேசாலை போதையில் மயங்கிய இயேசு!    சிறுகதை  பேசாலைதாஸ்

     


கல்வாரிமலை, உச்சவெயில், இயேசு சிலுவையில் தொங்குகின்றார் தொய்வோடு. தாகமாயிருக்கின்றது என்கின்றார் அவர். உடனே யூத இராணுவ வீரன் கடற்காளானில் ஹேரோயின் போதையை கலந்து இயேசுவுக்கு கொடுக்கின்றான்.அதை மணந்துபார்த்த இயேசு போதையில் மயங்குகின்றார். (இனி தொடர்வது பேசாலைதாசின் கற்பனைகள்) அவருக்கு வலி எதுவும் தெரியவில்லை. புதிய உத்வேகம் அவருக்கு பிறக்கின்றது. சிலுவையில் தொங்கிய அவர், சிலுவையில் அறையப்பட்ட தனது கரங்களை தனது பலம் கொண்டவரை அதை புடுங்கி எறிகின்றார். கால்களில் அறையப்பட்ட ஆணிகளையும் புடுங்கிக்கொண்டு சிலுவையில் இருந்து இறங்குகின்றார். யூத இராணுவம் திகைத்து நிற்கின்றது.


சீட்டுப்போட்டு பகிர்வதற்காக வைக்கப்பட்டிருந்த தனது அங்கியை பறித்து எடுத்து அணிந்து கொள்கின்றார். அதுவரையும் அவர் பிறந்த மேனியாகவே இருந்தார். யூதனிடம் இருந்த சவுக்கையும் பறித்து எடுத்து இடுப்பிலே சொறுகிக்கொள்கின்றார். அவரோடு அறையப்பட்ட கள்வர்களின் ஆணிகளையும் புடுங்கி தனது சட்டைப்பைக்குள் திணிக்கின்றார். அந்த இரு கள்வர்களையும் சிலுவையில் இருந்து விடுவித்த இயேசு,  பேசாலை கிராமத்தை நோக்கி நடகின்றார்.  இயேசுவுக்கு தெரியும் போதைவஸ்துக்கள் எல்லாம் பேசாலை ஊடாக இலங்கைக்கு கடத்தப்படுகின்றதுஎன்றும், . தனக்கு ஊட்டப்பட்ட ,ஐஸ் அல்லது சுவர்முட்டி அல்லது ஹேரோயின் ஏதோ ஒன்று பேசாலை ஊடாகவே கடத்தப்படது என்பதை அவர் தனது ஞானத்தால் உணர்ந்திருக்கின்றார் போல.


இயேசுவுக்கு பேசாலை மக்கள் மீது கடும் கோபம்! தனது தாயின் பெயரில் பிரமாண்டமான ஆலையம் கட்டி, அதற்கு வெற்றி அன்னை என்று பெயர் இட்டு, வெறித்தனமாக போதை வஸ்து கடத்தும் பேசாலை மக்கள் மீது அவருக்கு கடும் கோபம்! நெருப்பினால் சுட்டெரித்த சோதோம் கொமராவைப்போல பேசாலை கிராமத்தை அழிக்கும் அளவுக்கு அவருக்குள் கோபம் பொங்கி எழுகின்றது, அன்னையின் தயவால் அந்த கோபத்தை அவர் அடக்கிக்கொள்கின்றார். தனது அன்னை பேசாலை மக்களுக்கு வாரிக்கொடுத்த செல்வங்களை எல்லாம் மறந்து, பணத்தின் மீது ஆசை கொண்டு, சமூகத்தை சீரழிக்கும் போதைவஸ்து கடத்தும் பேசாலை மக்களை நினைத்து கண்ணீர் வடிக்கின்றார். நன்றி கெட்ட பேசாலை மக்கள். இரு கடலும் மீன்வளத்தால் பெருகி, பேசாலை கிராமாம் பணச்சாலையாக, பக்தியில் திளைத்திருந்த பொற்காலம், சம்மாட்டிகள் என்று பெரும் பெரும் தன்வந்தர்கள் பெருமையோடு பக்தியோடு வாழ்ந்த பேசாலை கிரமாம், இப்போது போதைவஸ்து சாலையாகிவிட்டது,,,,, இயேசுவின் எண்ணங்கள் கோபங்களாக அவர் நெஞ்சில் பொங்கி பிரவாகிக்கின்றது.


பேசாலை கிராமத்துக்கு சென்ற இயேசு, பங்குகுருவை கேட்கின்றார், நீங்கள் என்ன செய்துகொண்டு இருக்கின்றீர்கள் என கோபமாக கேட்கின்றார். அதற்கு அவர், இயேசுவே நான் பிரசங்கத்தில் பலமுறை சொல்லிவிட்டேன். இவர்கள் திருந்துகின்ற மக்கள் இல்லை, பெரிய பெரியவீடு கட்டவேண்டும், தங்கத்தில் ஐம்பது பவுணில் தாலி கட்டவேண்டும், பத்து இலட்சத்தில் சேலைகட்டவேண்டும் என்று பேசாலை பென்களே துணிச்சலாக கடத்தல் செய்கின்றார்கள், இதற்கு பேசாலை ஆண்கள், பள்ளி சிறுவர்கள் எல்லோரும் துணைபோகின்றார்கள். காவல் அதாவது சென்றி பார்க்கும் சிறுவர்களுக்கு பத்தாயிரமும் கொஞ்ச போதைவஸ்துவும் கொடுக்கின்றார்கள். வன்னியில் இருந்து பஞ்சம் பிழைக்க வந்த பாமர மக்களையும் தமது கடத்தல் தொழிலுக்கு உடந்தை ஆக்கி பின்னர் போதை வஸ்துகளுக்கு ஆளாக்குகின்றார்கள் ஆண்டவரே என அழாக்குறையாக பங்குக்குரு சொல்கின்றார்.


கோபம் கொண்ட இயேசு பங்குச்சபை என்ன புடுங்குகின்றார்கள் என கோபத்தோடு கேட்கின்றார்கள், அதற்கு குருவானவர் இயேசுவே மன்னியும், பங்குச்சபையில் இருப்பவர்களும் இதை மெளனமாக இருக்கின்றார்கள்  அவர்கள் முயன்றால் பேசாலையில் சில வாலிபர்களுக்கு ஊதியம் கொடுத்து கடற்கரைகளைக்காவல் செய்யலாம், இராணுவம் கடற்படை கால்துறை, அரச அதிபர், நீதிபதிகள் இவர்களிடம் கலந்தாலோசித்து, கடத்துபவர்களிடம் தண்டம் அறவிட்டு அதை காவல்காக்கும் வாலிபர்களுக்கு சம்பளமாக கொடுக்கலாம், பங்கு சபையில் இருப்பவர்களுக்கோ சமூக விழிப்புணர்வு இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லே ஆண்டவரே என பங்கு குரு ஓலமிடுகின்றார். அவர்கள் தமது அதிகாரத்தை பாவித்து பேசாலை மக்களை கட்டுப்படுத்தலாம் அவர்கள் அதை செய்கின்றார்கள் இல்லையே என கவலைப்படுகின்றார் பங்குக்குரு.


அப்படியா என்று தலையாட்டிய இயேசு, பேசாலை பொலிஸ் என்ன செய்கின்றது விசாரிக்கின்றார் இயேசு . பாவம் பொலிஸ் என்ன செய்யும் அவர்க்ளுக்கே அவர்கள் வாங்குகின்ற சம்பளம் போதாது, சீரழிவது தமிழர்கள்தானே என அரசாங்கம் கண்டு கொள்வதில்லை, நான் என்ன செய்ய ஆண்டவரே என்று மீண்டும் கதறுகின்றார் பங்குத்தந்தை. இயேசுவே நீர் என்ன செய்ய நினைக்கின்றீரோ அதை சீக்கிரம் செய்யும் ஆன்டவரே! இந்த பேசாலை கிராமத்தை அழித்துவிடும் என்கின்றார் பங்குத்தந்தை. ஏதோ சிந்தனையில் ஆழ்ந்துபோன இயேசு சீக்கிரம் நான் மீண்டும் வருவேன் அதற்குள் பேசாலை மக்கள் திருந்தாவிட்டால் சுனாமி வடிவில் அழிப்பேன் இது சத்தியம் என்று இயேசு பங்கு குருவுக்கு சொல்லிவிட்டு, இதை நீர் பிரசங்கத்தில் சொல்லவேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டு மறைந்து போனார்,,,,,,,,,,.போதைவஸ்துவின் மயக்கம் தெளிந்த இயேசு சிலுவையில் தொங்கிய படியே பிதாவே பேசாலை மக்கள் அறியாமல் செய்கிறார்கள் இவர்களி மன்னித்து இவர்களுக்கு இன்னும் ஒரு சந்தர்ப்பம் கொடுங்கள் என்று சொல்லி தனது ஆவியை ஒப்படைக்கின்றார் இயேசு,,,,,,,யாவும் கற்பனையே    அன்புடன் பேசாலைதாஸ்


Sunday, 1 May 2022

இதயப்பூர்வமாக தருப்படும் பரிசு! பேசாலைதாஸ்

இதயப்பூர்வமாக தருப்படும் பரிசு பேசாலைதாஸ்


ஒரு இளைஞன் வெளியூர் சென்று திரும்பும்போது பாலைவனத்தின் வழியே திரும்ப நேர்ந்தது. அப்போது ஒரு சுனையில் நீரை கண்டான்.

ஆவலுடன் ஓடிச்சென்று நீரை பருகியவன், அந்த நீரின் சுவையில் அளவற்ற மகிழ்ச்சியடைந்தான்.

குடிமக்களை சிறந்த முறையில் பரிபாலனம் செய்யக்கூடிய தனது நாட்டு மன்னனுக்கு அந்த நீரை கொடுத்தால் அவர் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைவார் என்று கருதி, தன்னுடைய தோல் பையில் அந்த நீரை கொஞ்சம் நிரப்பிக் கொண்டான்.

நான்கு நாட்கள் பயண முடிவில் தன்னுடைய ஊரைச் சென்றடைந்தவன்,அரண்மனைக்கு சென்று அரசனிடம் அந்த நீரின் அருமை பெருமைகளை கூறி, உலகிலேயே இது போல சுவையான நீர் இருக்கமுடியாது என்று கூறி, அதை அவருக்கு அளித்தான்.

மன்னன் சிறிதும் தாமதிக்காமல் மொத்த நீரையும் குடிக்க ஆரம்பித்தான்.

இதை அருகே அமர்ந்து கவனித்துக்கொண்டிருந்த பட்டத்து ராணி, “எனக்கும் கொஞ்சம் அந்த நீரை கொடுங்களேன்.

எனக்கும் அதை குடிக்க ஆசையாக இருக்கிறது” என்று கூற, அவள் கூறியதை காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல் மொத்த நீரையும் குடித்து முடித்துவிட்டான் மன்னன்.

“பிரமாதம்… உண்மையில் இதுபோல ஒரு சுவையான ஒரு நீரை நான் இது வரை என் வாழ்க்கையில் அருந்தி யதேயில்லை. உனக்கு எவ்வளவு நன்றி சொன்னாலும் தகும். நீ நீடூழி வாழ்க!” என்று வாழ்த்தி பரிசுகள் வழங்கி அனுப்புகிறார்.

இளைஞன் தனது மன்னனுக்கு அந்த அதிசய நீரை கொடுத்த சந்தோஷத்தில் விடைபெற்று சென்றான்.

அவன் சென்ற பிறகு,

ராணி“இருந்தாலும் உங்களுக்கு இத்தனை சுயநலம் ஆகாது. அந்த நீரை எனக்கும் கொஞ்சம் கொடுத்தால் என்ன குறைந்தா போய்விடுவீர்கள்? என்றாள்

“இல்லை ராணி … நான் மொத்த நீரையும் குடிக்கவில்லை. அதில் கொஞ்சம் நீர் இன்னும் இருக்கிறது. வேண்டுமானால் நீ கொஞ்சம் குடித்துப் பாரேன்”

அரசன் சொல்ல,ஆர்வமுடன் எடுத்து குடிப்பவள், ஒரு வாய் குடித்ததும்…. “சே… சே… என்ன தண்ணீர் என்ன இப்படி நாற்றமடிக்கிறது?” என்று கூறி அந்த நீரை உடனடியாக துப்பி விடுகிறாள்.

“தேவி… நீ நீரை தான் சுவைத்தாய். ஆனால் நான் அவன் என் மீது வைத்திருந்த அன்பை சுவைத்தேன்.

பாலைவனத்தில் தாகமெடுத்து அலைந்து திரிந்த அவனுக்கு ஒரு சாதாரண சுனை நீரே தேவாமிர்தம் போல இருந்திருக்கிறது. அதை மன்னனாகிய எனக்கு கொடுக்கவேண்டும் என்று கருதி தனது தோல் பையில் நிரப்பி கொண்டுவந்தான். 

எனவே தோலின் வாடையும் நீரில் ஏறிவிட்டது. நீரின் சுவை முற்றிலும் மாறிவிட்டது.

அவன் இருக்கும்போது நீரை உனக்கு கொடுத்திருந்தால் நீ இப்போது செய்ததைப் போலவே அவன் முன்பு செய்திருப்பாய். அவன் மனம்வேதனைப் பட்டிருக்கும். அன்பைவிட இவ்வுலகில் சுவையானது வேறு எதுவும் இல்லை

நம்மில் பெரும்பாலானோர் பொருளின் மதிப்பைத் தான் எடைபோடுகிறோமே தவிர அதனுள் பொதிந்திருக்கும் அன்பை அல்ல. அப்படி செய்வது, உள்ளிருக்கும் முத்தை அறியாமல் சிப்பியை ஒதுக்குவது போன்று.

 நீங்கள் வாழ்க்கையில் அது போன்று எத்தனை முத்துக்களை தவறவிட்டிருக்கிறீர்கள் தெரியுமா? இனியாவது விழித்துக்கொள்ளுங்கள்!

மனித உணர்வுகளை

நாம் மதிக்க கற்றுக் கொள்ளவேண்டும் . 

நம் குழந்தைகளுக்கும் அவற்றை கற்றுத் தரவேண்டும்.

இதயப்பூர்வமாக தருப்படும் பரிசு இதயங்களின் பரிசேயல்லாமல் வேறு ஒன்றுமில்லை.

அதே போன்று நாம் யாருக்காவது நன்றி தெரிவிக்கும்போது அவை வெறும் வார்த்தையாக நின்றுவிடாமல் செயலிலும் நன்றியை காட்டவேண்டும். 

அதுவே உண்மையான நன்றி.

அடுத்த முறை உங்களுக்கு யாராவது ஏதேனும் பரிசு கொடுத்தால் அதன் விலை மதிப்பையோ அது எத்தனை பெரிது என்பதையோ பார்க்காதீர்கள். 

அதன் பின்னணியில் உள்ள அன்பை, அந்த எண்ணத்தை பாருங்கள்.

யார் மூலம் என்ன கிடைத்தாலும் எந்த வடிவில் கிடைத்தாலும் அவர்களுக்கு மனப்பூர்வமான ஒரு ‘நன்றி’ சொல்வோம். மனிதம்_வாழட்டும்.

Sunday, 6 March 2022

பிச்சைகாரன்

 பிச்சைகாரன்பேசாலைதாஸ் 


சார்… எனக்கு திடீர் என்று வேலை போய்விட்டது. கடந்த ஒரு வருடமாக நான் வேறு வேலைக்கு முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். எதுவும் கிடைக்கவில்லை. உங்களைப் பார்த்தால் பெரிய மனிதர் போல இருக்கிறீர்கள். எனக்கு நீங்கள் ஒரு வேலை வாங்கிக் கொடுத்தால் பிச்சையெடுப்பதை விட்டுவிடுகிறேன்.

பணக்காரர்:-

“உனக்கு நிச்சயம் உதவ வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. ஆனால், வேலை வாங்கி தரும் எண்ணம் எனக்கில்லை. வேறு ஒன்றை மனதில் வைத்திருக்கிறேன்.”

“வேறு ஒண்ணா…? எதுவா இருந்தாலும் சரி என் பிரச்சினை தீர்ந்தா போதும்” என்றான் பிச்சைக்காரன்.

“உன்னை என்னுடைய பிஸ்னஸ் பார்ட்னர் ஆக்கப்போகிறேன்.”

"என்னது பிஸ்னஸ் பார்ட்னரா...?"

ஆமாம்… எனக்கு சொந்தமாக பல நூறு ஏக்கரில் விவசாய நிலம் இருக்கிறது. அதில் விளையும் தானியங்களை நீ சந்தையில் விற்கலாம். உனக்கு கடை வைக்க இடம், தானியம் உட்பட அனைத்தையும் தருகிறேன். நீ செய்யவேண்டியதெல்லாம் ஒன்று தான். தானியங்களை விற்று லாபத்தில் எனக்கு பங்கு தர வேண்டும். அவ்வளவு தான்!”

“முதலீடே செய்யாமல் இப்படி ஒரு வாய்ப்பா? கடவுள் கண்ணை தொறந்துட்டாண்டா குமாரு” என்று பிச்சைக்காரன் மனம் குதூகலத்தில் மூழ்கியது.

“சார்… அது வந்து… லாபத்தை நாம எப்படி பிரிச்சிக்கப்போறோம்…? உங்களுக்கு 90% எனக்கு 10% ஆ? இல்லை உங்களுக்கு 95% எனக்கு 5% ஆ? எப்படி??” ஆர்வத்தோடு கேட்டான்.

“இல்லை… நீ 90% எடுத்துகிட்டு எனக்கு 10% கொடுத்தா போதும்”

அதைக்கேட்ட பிச்சைகாரனுக்கு ஒரு கணம் பேச்சே வரவில்லை.

“என்ன சார் சொல்றீங்க?” நம்பமுடியாமல் கேட்டான்.

“ஆமாம்ப்பா உனக்கு 90% எனக்கு ஜஸ்ட் 10% போதும். எனக்கு பணம்  தேவையில்லை. அது நீ நினைக்கிறதைவிட நிறைய என்கிட்டே இருக்கு. இந்த 10% கூட நான் கொடுக்கச் சொல்றது என் தேவைக்காக இல்லை. உனக்கு நன்றியுணர்ச்சி என்னைக்கும் இருக்கனுமேங்குறதுக்காகத் தான்.”

“எனக்கு வாழ்க்கையையே பிச்சை போட்ட தெய்வமே… நான் உனக்கு என்னென்னைக்கும் நன்றிக் கடன்பட்டிருக்கேன்” அடுத்தநொடி பிச்சைக்காரன் அந்த செல்வந்தரின் கால்களில் விழுந்துவிட்டான்.

இவர்கள் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தப்படி அனைத்தும் நடைபெற துவங்கியது. பிச்சைக்காரனிடம் செல்வம் குவிய ஆரம்பித்தது. முதலில் பணம் ஆயிரங்களில் புரளத் துவங்கி அடுத்த சில வாரங்களில் அது லட்சங்களை எட்டியது.

ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் பிச்சைக்காரன் தனக்கு இந்த வாழ்க்கையை அளித்த அந்த வள்ளலை மறந்தே விட்டான்.

புத்தம் புதிய ஆடைகளை உடுக்கத் துவங்கியவன், தான் கடைக்கு வந்து செல்வதற்கு ஒரு விலையுயர்ந்த காரை  வாங்கிவிட்டான். கழுத்தில் மொத்தியான மைனர் செயின் அணிந்துகொண்டான். இரவு பகலாக லாபமே குறிக்கோள் என்று உழைத்தான். தானியங்களின் தரம் இவன் கடையில் நன்றாக இருந்தபடியால் விற்பனை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தது.

ஒரு சில மாதங்கள் சென்றது. அதுவரை தனது பிஸ்னஸ் பார்ட்னரான அந்த செல்வந்தனின் பங்காக தினசரி 10% ஒதுக்கி வந்தவன் ஒரு கட்டத்தில் தனக்கு தானே கேட்டுக்கொண்டான்…. “என்னோட பார்ட்னருக்கு நான் ஏன் 10% கொடுக்கணும்? அவர் கடைக்கே வர்றதில்லையே. உழைப்பு எல்லாம் என்னோடது. இரவு பகலா நான் தான் வேலை செய்யுறேன்… இனி எனக்கே 100% லாபம்” என்று முடிவு செய்தான்.

அடுத்த சில நிமிடங்களில் செல்வந்தர் புதுப்பணக்காரனாகிவிட்ட பழைய பிச்சைக்காரனிடம் தனது லாபத்தின் பங்கைப் பெற கடைக்கு வந்தார்… “உழைப்பு எல்லாம் என்னோடது. அப்படியிருக்க உங்களுக்கு எதுக்கு நான் 10% தரனும்? எனக்கு தான் எல்லா லாபமும் சொந்தம்!” என்று ரூல்ஸ் பேசினான்.

அந்த செல்வந்தனின் இடத்தில் நீங்கள் இருந்தால் என்ன சொல்வீர்கள்?

ஒரு செகண்ட் யோசியுங்களேன்….

 இது தான் நமது எல்லார் வாழ்க்கையிலும் நடக்கிறது!!

இறைவன் தான் பிஸ்னஸ் பார்ட்னர். நாம் தான் அந்த புதுப்பணக்காரன்?!

இறைவன் நமக்கு பிச்சை போட்டது இந்த வாழ்க்கையை. ஒவ்வொரு நொடியை. நாம் விடும் ஒவ்வொரு மூச்சை.

ஐம்புலன்களை நமக்கு கொடுத்து அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனி ஆற்றல்கள் கொடுத்தார் இறைவன். அதுமட்டுமா? ஐம்புலன்கள் போதாது என்று கை, கால், இதயம், சிறுநீரகம், கல்லீரல் என விலை மதிக்கவே முடியாத நம் உடலுறுப்புக்கள் கொடுத்தார். இப்படி இறைவன் நமக்கு கொடுத்தவற்றை பட்டியலிட துவங்கினால்… அது முடிவே இல்லாமல் தான் போய்கொண்டிருக்கும்.

இவ்வளவு தந்த அவருக்கு ஜஸ்ட் ஒரு 10% நேரத்தை தான் நாம் பகிர்ந்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று அவர் எதிர்பார்க்கிறார். அது கூட அவரது தேவைக்காக அல்ல. அவர் தேவைகள் அற்றவர். நமது நன்றியுணர்ச்சிக்காக அதை எதிர்பார்க்கிறார். அவர்மீது நாம் வைத்திருக்கும் அன்புக்காக. 

அன்பும், நன்றியுணர்ச்சியும் மட்டும் ஒருவரிடம் வந்துவிட்டால் அதற்கு பிறகு வாழ்க்கை எப்படி மாறும் தெரியுமா?

இறைவனை வணங்குவதோ, ஆலயத்துக்கு செல்வதோ, இவை யாவும் செய்வது நமக்காக தான். நாம் நன்றியுடன் இருக்கிறோம் என்று காட்டத்தான். மற்றபடி இறைவனுக்கு அது தேவை என்பதால் அல்ல.

Saturday, 26 February 2022

மனக்கவலை

மனக்கவலை  


ஒரு பாம்பு வளைந்து நெளிந்து தரையில் ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது.

அதைப் பார்த்த ஒரு குட்டிக் குரங்குக்கு வேடிக்கையாக இருந்தது.

.

மெதுவாகப் போய் அந்தப் பாம்பைக் கையில் பிடித்து விட்டது.

பாம்பும் குரங்கின் கையை இறுக்கமாகச் சுற்றிக் கொண்டது. விஷப் பல்லைக் காட்டி சீறியது .

குரங்குக்குக் கொஞ்சம் பயம்

வந்து விட்டது.

கொஞ்ச நேரத்திலேயே அதன் கூட்டமெல்லாம் கூடி வந்து விட்டன.

ஆனாலும் யாருமே குட்டிக் குரங்குக்கு உதவ முன்வரவில்லை.

"ஐயய்யோ. இது பயங்கரமான விஷமுள்ள பாம்பு . 

இது கொத்துனா உடனே மரணந்தான்.

குரங்கு பிடியை விட்டதுமே பாம்பு இவனப் போட்டுடும். இவன் தப்பிக்கவே முடியாது

" என்று குட்டிக் குரங்கின் காதுபடவே பேசிவிட்டு ஒவ்வொன்றாகக் கலைந்து சென்று விட்டன .


தன்னுடைய கூட்டமே தன்னைக் கைவிட்டு விட்ட சூழ்நிலையின் வேதனை ,

எந்த நேரமும் கொத்திக் குதறத் தயாராக இருக்கும் நச்சுப் பாம்பு ,

மரண பயம் எல்லாம் சேர்ந்து குரங்கை வாட்டி வதைத்தன.

"ஐயோ. புத்தி கெட்டுப் போய் 

நானே வலிய வந்து இந்த

மரண வலைக்குள் மாட்டிக் கிட்டேனே".

குரங்கு பெரிதாய்க் குரலெழுப்பி ஓலமிட்டது.

நேரம் ஓடிக் கொண்டே இருந்தது . உணவும் , நீரும் இல்லாமல் உடல் சோர்ந்து போய்விட்டது.

கிட்டத்தட்ட மயங்கி சரியும் நிலைக்கு வந்து விட்டது. கண் இருளத் தொடங்கியது.


அந்த நேரத்தில் ஞானி ஒருவர் அந்த வழியே வந்தார்.

குரங்கு இருந்த நிலைமையைப் பார்த்ததும் நடந்ததை உணர்ந்து கொண்டார். குரங்கை நெருங்கி வந்தார்.


சொந்தங்களெல்லாம் கைவிட்டுவிட்ட நிலையில் , தன்னை நோக்கி மனிதர்ஒருவர் வருவதைக் கண்ட குட்டிக் குரங்கிற்கு கொஞ்சம் நம்பிக்கை வந்தது.

அவர் நெருங்கி வந்து சொன்னார் ," எவ்வளவு நேரந்தான் பாம்பைக் கையிலேயே பிடிச்சிக்கிட்டு கஷ்டப்படப் போற? அதைக் கீழே போடு" என்றார்.

குரங்கோ ,"ஐயய்யோ , பாம்பை நான் விட்டுட்டா அது என்னக் கொன்னுடும் " என்றது.

அவர் மீண்டும் சொன்னார் ," பாம்பு செத்து ரொம்ப நேரமாச்சு. அதைக் கீழே வீசு ".அவர் வார்த்தயைக் கேட்ட குரங்கு பயத்துடனே பிடியைத் தளர்த்திப் பாம்பைக் கீழே போட்டது.

அட . நிஜமாகவே பாம்பு ஏற்கனவே குரங்குப் பிடியில் செத்துதான் போயிருந்தது. அப்பாடா .


குரங்குக்கு உயிர் வந்தது . அவரை நன்றியுடன் பார்த்தது ."இனிமே இந்த முட்டாள் தனம் பண்ணாதே " என்றபடி ஞானி கடந்து போனார்.


நம்மில் எத்தனையோ பேர் மனக்கவலை என்ற செத்த பாம்பைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு விட முடியாமல் கதறிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

கவலைகளை விட்டொழியுங்கள்.

*******

🌼மகிழ்ச்சியாய் இருங்கள், , ,

🌼ஒவ்வொரு கெட்ட குணங்களும் ஒவ்வொரு நோயை உருவாக்கும்

🌼பெருமையும் கர்வமும் இதய நோய்களை உருவாக்கும்

🌼கவலையும் துயரமும் வயிற்று நோய்களை உருவாக்கும்

🌼துக்கமும் அழுகையும் சுவாச நோய்களை உருவாக்கும்

🌼பயமும் சந்தேகமும் சிறுநீரக நோய்களை உருவாக்கும்

🌼எரிச்சலும் கோபமும் கல்லீரல் நோய்களை உருவாக்கும்

🌼அமைதியை விரும்புவதே அனைத்தையும் குணமாக்கும்.

🌼ஆரோக்கியமான உடலிலிருந்தே ஆரோக்கியமான சிந்தனைகள் பிறக்கும். உடலின், மனதின் தேவைகளுக்கு மதிப்பளியுங்கள்.

🌼பசிக்கும் போது உணவருந்துங்கள்.

பசியை நீங்கள் புறக்கணித்தால் பசி உங்களைப் புறக்கணிக்கும்.

எப்போதும் உடலின் அழைப்பை புறக்கணிக்காதீர்கள்.

Tuesday, 22 February 2022

ஞானிகள் சொல்கின்ற இதயம்

ஞானிகள் சொல்கின்ற இதயம்  பேசாலைதாஸ்


ஒரு கடற்கரை ஓரம் அங்கே ஒரு சின்ன கிராமம். அந்த கிராமத்தில் ஒரு சின்ன பள்ளிக்கூடம். கடற்கரையோரத்தில் உள்ள ஒரு விடுதியில் ஓய்வுக்காக ஒருவர் வந்து தங்கியிருந்தார்.

 பள்ளிக்கூடத்தில் ஏதோ விழா நடப்பது போல் தெரிந்தது. உடனே அவர் அங்கே போனார். அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று விசாரித்தார். பள்ளி ஆண்டு விழா நடக்கிறது என்று சொன்னார்கள். உள்ளே போனார். கண்காட்சி ஒன்று ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்கின்ற மாணவர்கள் தயார் பண்ணிய பொருட்களை காட்சிக்கு வைத்திருந்தார்கள். அந்த ஊர் மக்கள் எல்லாம் அதை கூட்டம் கூட்டமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இவரும் ஆர்வமாக அதை எல்லாம் பார்த்துக் கொண்டே போனார்.

 ஒரு இடத்தில் ஒரு சின்ன ரயில் செய்து வைத்திருந்தார்கள். மின்சாரத்தில் ஓடுவதுபோல் தயார் செய்திருந்தார்கள். ஒரு சின்ன பொத்தான் இருந்தது அதை அழுத்தினால் ரயில் சுற்றிச் சுற்றி வரும். மாணவர்கள் எதிரில் நின்று விளக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இவர் அதை கவனித்தார்.

 அங்கிருந்த மாணவர்களிடம் விளையாட்டாக ரயில் எதனாலே ஓடுகிறது என்று கேட்டார்.

 சக்தியினாலேயே ஓடுகிறது என்று மாணவர்கள் சொன்னார்கள்.

அது என்ன சக்தி என்றார்.

அதற்குப் பேர் மின்சாரம் என்றார்கள் மாணவர்கள்.

 நீங்கள் மின்சாரத்தை பார்த்திருக்கிறீர்களா என்று கேட்டார்.

 நாங்கள் பார்த்ததில்லை ஆனால் இதை செய்வதற்கு எங்களுக்கு உதவி செய்த ஆசிரியர் ஒரு பட்டதாரி. ஒருவேளை அவர் பார்த்து இருக்கலாம் என்றார்கள் மாணவர்கள்.

 அவர் எங்கே இருக்கிறார் என்று கேட்டார்.

 அழைத்துக் கொண்டு வருகிறோம் என்று சொல்லி அவரை அழைத்துக் கொண்டு வந்தார்கள்.

அவரிடம் மின்சாரத்தை பார்த்து இருக்கிறீர்களா என்று கேட்டார் அந்த மனிதர்.

மின்சாரத்தை பார்க்கிறதாவது? நான் பார்த்ததே இல்லை என்றார் அந்த ஆசிரியர். இது மாதிரி எத்தனையோ இயந்திரங்களை செயல்பட வைக்கின்றது. ஆனால் உண்மையிலேயே அது என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது. ஒருவேளை இந்த பள்ளிக்கூட தலைமை ஆசிரியருக்கு தெரிந்திருக்கலாம். ஏனென்றால் அவர் ஒரு மேல்நிலைப் பட்டதாரி  என்றார். அவர் சரி என்று போய் தலைமையாசிரியரை கூட்டிக் கொண்டு வந்தார்கள்.அவரிடம் இதே கேள்வியை கேட்டார் .

மன்னிக்க வேண்டும் இந்த கேள்வியை இதுவரைக்கும் யாரும் கேட்டதில்லை. சக்தியை யாரும் பார்க்க முடியாது. ஆனால் அது செயல்படும் விதத்தை தான் பார்க்க முடியும் என்றார்.

 இப்போது இதுவரைக்கும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தவர் சிரித்தார். சிரித்து விட்டுச் சொன்னார் சரி எதற்கும் கவலைப்படாதீர்கள் நான் தான் தோமஸ் அல்வா எடிசன் என்றார்.

 இதைக் கேட்டதும் அங்கிருந்தவர்களுக்கு எல்லாம் அதிர்ச்சி , ஆச்சரியம்.  நீங்கள்தானா எடிசன் நீங்கள் எவ்வளவு மின்சார கருவிகளை கண்டுபிடித்து இருக்கிறீர்கள் நீங்கள் இந்த கேள்வியை கேட்கின்றீர்களே? ஆமாம் நான் தான் கேட்கிறேன் ஏன் என்றால் நான் மின்சாரத்தை பார்த்தது கிடையாது என்றார்.

அன்பு என்பதும் இப்படி பட்டதுதான் என்கிறார் ஓஷோ. அன்பு நமது உடற்கூறு அமைப்பிலே இல்லை. அது நமது உடம்பில் உள்ள சுத்த சக்தியின் வெளிப்பாடு. அதை உணரத்தான் முடியும். பார்க்க முடியாது .

இறைவன் மேல் கொண்ட பெருங்காதலினால் ஒரு ஒழுக்கமும், அடக்கமும் கொண்டு எத்தனை எத்தனை பாடல்கள் , தேவாரப் பதிகங்கள் போன்றன நமக்கு கிடைத்தன! 

அன்பு இல்லாமல் மனிதன் மனிதனாக இருக்க வாய்ப்பில்லை. அன்புதான் மனிதநேயம். அதுவே உயர்ஞானம்.

டாக்டர்கள் சொல்லுகின்ற இதயம் அது வெறுமனே இரத்தத்தை தள்ளுகிற ஒரு கருவி  அவ்வளவுதான் ஞானிகள் சொல்கின்ற இதயம் கண்ணுக்குப் புலப்படாத ஒரு சக்தி. அங்கேதான் அன்பு உறைந்து கிடக்கிறது.  முடிந்தவரை உயிர்களிடத்தில் அன்பு காட்டுவோம்.

வாழ்வின் உண்மையான பொருள், அன்பு செலுத்துவதிலும், அன்பு செலுத்தப்படுவதிலுமே பொதிந்துள்ளது. - அன்னை தெரசா

மரச் சடலம்

 மரச் சடலம்



வாழ முடியாதுன்னா வாழ முடியாதுதான் கத்திக்கொண்டு இருந்தாள் நதியா. 

ஏய் வாயை மூடுடி சத்தம் போட்டு ஊரை கூட்டாதே. 

அப்படித்தான் சத்தம் போடுவேன். அந்த இழவு பிடித்தவனுக்கு என்னை பிடிச்சு கொடுத்தீர்களே அதுக்கு இன்னும் கத்துவேன் இதுக்கு மேலயும் கத்துவேன். 

அடச்சீ நீ போய் என் வயதிலேயே பிறந்தாயே

கதவை வேகமாக சாத்தி கொண்டு வெளியே உள்ள ஹாலுக்கு வந்தார்கள் . நதியாவின் தாயும் தந்தையும். 

பெற்றவர்களின் முகத்தைப் பார்த்தும் பார்க்காமலும் தின்றும் திண்ணாமலும் ஒருவாரம் ஓடி போனது. 

இந்த ஒரு வாரமாக போனில் பேசிய மாப்பிள்ளையிடம் சமாதானம் தான் சொல்ல முடிந்ததே தவிர வேறு எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. 

என்ன மாமா இது ? என்ன நடந்ததுன்னு இவ இப்படி உங்க வீட்ல வந்து உட்காந்துகிட்டு இருக்கா? பொண்ணா பொறந்தா அவங்களுக்குன்னு சில கடமைகள் இருக்குல்ல. 

சரிதான் மாப்பிள்ளை. இந்த வயசு பிள்ளைங்க எல்லோரும் இப்படித்தான் இருக்காங்க மாப்பிள்ளை . கல்வி கொடுத்த தவறா ?சுயசிந்தனையின்வீச்சா ?சுயமரியாதை கொடுத்த சுதந்திரமா ? புரியல. கொஞ்சம் பொருங்க மாப்பிள்ளை . இப்படித்தான் இந்த வாரம் சாக்குபோக்குடன் போனது. 

அன்றிரவு சாப்பிட்டுவிட்டு மகளிடம் பேச்சுக் கொடுத்தார் சிவராமன். என்னம்மா என்ன ஆச்சுன்னு தெரியலை. ஒண்ணுமே சொல்லமாட்டேங்குற, மாப்பிள்ளைக்கிட்ட சண்டை போட்டுட்டு வந்துட்டேன்னு சொல்லுறே. கேட்டா விவரத்தை கூட சொல்லாமே இந்த ஒரு வாரமா காட்டுக் கூச்சல் போடறே. 

அப்பா நான் இங்கே இருக்கட்டுமா ? வேண்டாமா? அத மட்டும் சொல்லுங்க போதும் . நான் இனிமே அங்க போய் வாழ மாட்டேன். டைவர்ஸ் வேணா கொடுத்துடலாம். 

எவ்வளவோ பேச முயற்சித்தோம் முடியாமல் போனது அவளது பிடிவாதத்தால். 

அறையில் எவ்வளவு நாட்கள்தான் தனியாக நேரத்தை போக்குவது.

புத்தக அலமாரியில் புத்தகங்களை தேடினாள். 

மரச் சடலம் என்ற பெயரில் ஒரு புத்தகம் கிடைத்தது. இது என்ன புதிய சொல்லாடலாக இருக்கிறதே என எடுத்து படிக்க ஆரம்பித்தாள் நதியா. 

புத்தகத்தை கையில் எடுத்து கைக்கு வந்த பக்கத்தை பிரித்து படித்தாள். 

பெண்கள் வெறும் மரங்கள் அல்ல உணர்வும் உணர்ச்சியும் ஆர்வமும் ஆசையும் உள்ளவர்கள்தான் . ஆனால் அவர்கள் தங்களுக்காக என்றுமே வாழ்ந்ததில்லை . கிமு 3000 முதலே தங்கள் குழுக்களுக்கு தலைமை தாங்கியது பெண்கள்தான் . அத்தனை பொறுப்புகளையும் அவர்களே சுமந்தார்கள். 

இந்த காப்பிய குடி . அம்மா டொக்கென காபியை வைத்து விட்டுப் போனாள். 

நதியாவின் மனம் பாரமாக இருந்தது . படிப்பதில் கவனம் செல்லவில்லை. என்றாலும் மற்ற பக்கங்களை திருப்பிக்கொண்டே வந்தாள். கை ஒரு பக்கத்தை நிறுத்தியது. பார்வையை படரவிட்டாள் எழுத்துக்களில். 

80 /90 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கூட பெண்களின் நிலை மிக மோசமாகவே இருந்தது . தனிக்குடித்தனம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாது. மாமனார் மாமியார் நாத்தனார் தம்பி தங்கை கொழுந்தியாள் அவர்களின் பிள்ளைகள் என 10 பேருக்கு மேல் ஒன்றாக வாழ்வார்கள். 

தனித்தனி அறைகளில் அட்டாச்டு பாத்ரூம் தனிமை என்பதெல்லாம் எதுவுமே தெரியாது . 

காலையில் கஞ்சி குடித்துவிட்டு கலப்பையை எடுத்துக்கொண்டு வயலுக்கு கணவன் போகவும் கஞ்சி கலயத்தை தலையில் சுமந்து கொண்டு கையில் ஒரு குழந்தையை இழுத்துக்கொண்டு வயிற்றில் ஒன்றை சுமந்துகொண்டு அவளும் பின்னோடு போவாள் . களை எடுப்பாள் கதிர் அறுப்பாள் கதறி அழும் குழந்தைக்கு பால் கொடுப்பாள். 

ஆதவனின் அஸ்தமனத்திற்கு வீடு வந்து அடுப்படிக்குள் நுழைந்து அத்துணை பேருக்கும் அண்டாவில் சமைத்து சாப்பிட்டு ஆளுக்கு ஒரு பக்கம் சாய்ந்து விடுவார்கள். 

கணவனோடு மனைவி கொஞ்சியது இல்லை . கருத்துக்கள் பரிமாற்றம் இல்லை . காமத்தை தீர்க்கவே கடும் போராட்டம். கடமையே என்று ஒரு வருடம் ஒரு பிள்ளை பிறக்கும். அத்தனையும் தாங்குவாள் . 

அதுதான் பெண்மை என்று நினைத்தாள். 

இது என் குடும்பம். இவர் என் கணவர் . இவர்கள் என் வாரிசுகள் . என் குலம் தழைக்க நானே காரணம் . இவையெல்லாம் நான் தாங்கிய ஆக வேண்டும் என்ற மனப்பாங்கு பெண்மையின் அடையாளம். இதுவே பெண்ணடிமை என்று பின்னாளில் பேசப்பட்டது. 

யாரும் அடிமையாக வாழ்ந்து விடவில்லை கட்டுப்பாடாக வாழ்ந்தார்கள் .

வீடுகளில் கருத்துச் சுதந்திரம் இருந்தது. சபைகளில் இருக்காது. சபைக்கு முன்னால் குடும்பப் பெண் தன் குடும்பத்தின் கவுரவத்தை காப்பவளாக ஏன் குடும்பத்தின் பெண் தெய்வமாகவே பார்க்கப்பட்டாள். 

செடிகள் வளர்ந்து மரமாகி பருவகாலத்தில் பூ பூத்து காய் காய்த்து பழம் கொடுத்து தன் இனத்தை உலகத்தில் பரப்பி பல ஜீவராசிகளுக்கு இருக்க இடமும் நிழலும் உணவும் கொடுத்து, வெயிலிலும் மழையிலும் தன்னை தாங்கி வளர்ந்து நிற்பதால் தான் மரத்திற்கு பெருமை. 

அதனால்தான் மரமும் தெய்வமாக வணங்கப்படுகிறது. 

வெறும் சடலமாகக் இருந்துவிட்டால் மரம் எந்தவித செயல்பாடும் இல்லாமல் மொட்டையாய் பட்டு போனதாய் நின்றுவிட்டால், அந்த மரச்சடலத்தை அழகாக வெட்டி தீ வைத்து கொளுத்தி விடுவார்கள். அது விரகாக மட்டுமே பயன்படும். 

பெண்களும் அப்படித்தான் பூத்துக் குலுங்கி ஒரு குடும்பத்தின் உயர்வுக்கு காரணமானவளாக இருந்தால்தான் வணங்கப்படுபவளாக இருக்கிறாள் . 

இல்லையேல் மொட்டையாய் நிற்கிறாள் வாழாவெட்டியாய் வந்தாள். என்றெல்லாம் சொல்லப்படும் போது அவளது மனது தீயில்வேகத்தான் செய்கிறது. 

பூத்துக்குலுங்கினால் தான் பெண்மைக்கு பயன் இல்லையெனில் அவளும் ஒரு மரச் சடலம் தான். 

படித்துக்கொண்டிருந்த நதியாவின் கண்களில் கண்ணீர் நிரம்பி கன்னங்களில் வழிந்தது.

மறுநாள் காலை தன் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு அறையை விட்டு வெளியே வந்தாள். 

அப்பாஅம்மா என அழைத்தவளை ஆச்சரியமாக பார்த்தார்கள் பெற்றோர்கள். 

என்னை ஆசிர்வாதம் பண்ணுங்க அப்பா.

ஒரு சின்ன பிரச்சினைக்கு கோபப்பட்டு வந்துட்டேன் . அப்பா இப்ப இருக்கிற எங்களைப்போல பெண்களுக்கு இருக்கிற வசதி வாய்ப்பு அனுபவ புத்தி அறிவு எதுவுமே என்னோட பாட்டி பூட்டிக்கு இருந்ததில்லை. ஆனால் அவங்க எவ்வளவு பொறுமையா கூட்டு குடும்பத்தை நடத்தி இருக்காங்கன்னு புரிஞ்சுகிட்டேன்.

அப்பா நான் இனிமே பூத்துக்குலுங்கும் பொண்ணா இருப்பேனே தவிர மரச்சடலமா இருக்கமாட்டேம்ப்பா என்று சொல்லிவிட்டு புறப்பட்டாள். 

என்ன நடந்தது என்று புரியாவிட்டாலும் மகிழ்வோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள் நதியாவின் பெற்றோர்கள்.

சிறுகதை எழுதியவர் : ------------------சு.இராமஜோதி

மெளனத்தை மெளனமே அறியும்,,,, பேசாலைதாஸ்

மெளனத்தை மெளனமே அறியும் ,,,,,,, பேசாலைதாஸ்  அந்த சிறுவனின் பெயர் "ஸ்வதகேது"... அவனுடைய தந்தை அவனை... சகல வேத... சாஸ்திரங்களையும்....