Followers

Sunday, 22 May 2022

  பன்றியிடம் அரசியல் பயிலுங்கள்  பேசாலைதாஸ்  


ஒரு அநியாயக்கார அரசன் ஒருவன் ஒரு அப்பாவிக் குடிமகனைக் கைது செய்து *மூன்று மீட்டர் மாத்திரமே பரப்பளவான ஒரு தனிச் சிறையில்* அடைக்கும்படி கட்டளையிட்டான். 

நிரபராதியான அந்த குடிமகன் ஆர்ப்பாட்டம் செய்ய ஆரம்பித்தான். 

*"நான் நிரபராதி, ஏன் என்னைக் கைது செய்தீர்கள்? ஏன் என்னைச் சிறையில் அடைத்தீர்கள்?"*

என்று உரக்கக் கதறினான். 

பின்னர் அவனை *ஒரு மீட்டர் மாத்திரமே விசாலமான ஒரு தனிச் சிறையில்* அடைக்கும்படி கட்டளை வந்தது. 

மீண்டும் ஆர்ப்பாட்டம் செய்தான். ஆனால் இம்முறை *"நான் நிரபராதி"* என்ற வாதத்தை மறந்துவிட்டான். *"இது என்ன கொடுமை! இந்தச் சிறையில் எப்படி இருப்பது! உறங்குவது! அமர்ந்து கொண்டுதானே உறங்க முடியும்! இது உங்களுக்கே தப்பாகத் தெரியவில்லையா?"*

 எனக் கதறினான். 

சினம் கொண்ட காவலர் இன்னும் *நான்கு சிறைக் கைதிகளை* அவனோடு சேர்த்து அந்தச் சிறிய கூட்டில் அடைத்துவிட்டான். 

இப்போது ஐந்து பேரும் இணைந்து கூக்குரலிட்டனர். *"எங்களால் முடியாது. நாங்கள் மூச்சுத்திணறி செத்துதுவிடுவோம். உங்களுக்கு ஈவிரக்கம் எதுவும் இல்லையா?"*

 என புலம்பினார்கள். 

மேலும் சினம் கொண்ட காவலர் ஒரு *பன்றியை* அவர்களோடு சிறையில் அடைத்து விட்டான். 

விரக்தியடைந்த அவர்கள், *"நாங்கள் இந்த அசிங்கத்தோடு இந்தச் சிறிய கூட்டில் எப்படி இருப்பது! தயவுசெய்து இந்த பன்றியை மாத்திரமாவது வெளியே எடுத்துவிடுங்கள் "* எனக் கெஞ்சிக்கேட்டனர். 

தயவு காட்டிய காவலர் *பன்றியை* வெளியே எடுத்தான். 

அடுத்த நாள் அரசன் அந்தப் பக்கமாக வந்து *"இப்போது உங்கள் நிலை எப்படி?"* என்று விசாரித்தான்.

*"நாங்கள் நல்ல சுகமாக இருக்கிறோம். எங்கள் பெரிய பிரச்சினை தீர்ந்துவிட்டது"* என்று பதில் கூறினார்கள். 

இப்படித்தான் *எமது நாடுகளில் பன்றிமயக் கோட்பாடு அமுல்படுத்தப் படுகிறது.* பன்றியை மாத்திரம் எடுத்து விட்டால் போதும் என்ற கோரிக்கையில் ஆர்ப்பாட்டம் முடிந்துவிடுகிறது. அதற்கு முன்னால் இருந்த விவகாரம், அதற்கும் முன்னால் இருந்த மூல  விவகாரம் எல்லாம் மறக்கடிக்கப்படுகிறது. 

*புதுப் பது பிரச்சினைகளைக் கட்டவிழ்த்து விடுகின்றனர்.* *முடிவில் பன்றிமய கோட்பாட்டை அவிழ்த்து விடுகின்றனர்.* *பின்னர் நாம் அதிலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்பதற்காக முதன்மைப் பிரச்சினைகளை நாமே மறந்து விடுகின்றோம்.* 

*மறக்க வைக்கப்படுகிறோம்.

Saturday, 7 May 2022

போதையில் மயங்கிய இயேசு

  பேசாலை போதையில் மயங்கிய இயேசு!    சிறுகதை  பேசாலைதாஸ்

     


கல்வாரிமலை, உச்சவெயில், இயேசு சிலுவையில் தொங்குகின்றார் தொய்வோடு. தாகமாயிருக்கின்றது என்கின்றார் அவர். உடனே யூத இராணுவ வீரன் கடற்காளானில் ஹேரோயின் போதையை கலந்து இயேசுவுக்கு கொடுக்கின்றான்.அதை மணந்துபார்த்த இயேசு போதையில் மயங்குகின்றார். (இனி தொடர்வது பேசாலைதாசின் கற்பனைகள்) அவருக்கு வலி எதுவும் தெரியவில்லை. புதிய உத்வேகம் அவருக்கு பிறக்கின்றது. சிலுவையில் தொங்கிய அவர், சிலுவையில் அறையப்பட்ட தனது கரங்களை தனது பலம் கொண்டவரை அதை புடுங்கி எறிகின்றார். கால்களில் அறையப்பட்ட ஆணிகளையும் புடுங்கிக்கொண்டு சிலுவையில் இருந்து இறங்குகின்றார். யூத இராணுவம் திகைத்து நிற்கின்றது.


சீட்டுப்போட்டு பகிர்வதற்காக வைக்கப்பட்டிருந்த தனது அங்கியை பறித்து எடுத்து அணிந்து கொள்கின்றார். அதுவரையும் அவர் பிறந்த மேனியாகவே இருந்தார். யூதனிடம் இருந்த சவுக்கையும் பறித்து எடுத்து இடுப்பிலே சொறுகிக்கொள்கின்றார். அவரோடு அறையப்பட்ட கள்வர்களின் ஆணிகளையும் புடுங்கி தனது சட்டைப்பைக்குள் திணிக்கின்றார். அந்த இரு கள்வர்களையும் சிலுவையில் இருந்து விடுவித்த இயேசு,  பேசாலை கிராமத்தை நோக்கி நடகின்றார்.  இயேசுவுக்கு தெரியும் போதைவஸ்துக்கள் எல்லாம் பேசாலை ஊடாக இலங்கைக்கு கடத்தப்படுகின்றதுஎன்றும், . தனக்கு ஊட்டப்பட்ட ,ஐஸ் அல்லது சுவர்முட்டி அல்லது ஹேரோயின் ஏதோ ஒன்று பேசாலை ஊடாகவே கடத்தப்படது என்பதை அவர் தனது ஞானத்தால் உணர்ந்திருக்கின்றார் போல.


இயேசுவுக்கு பேசாலை மக்கள் மீது கடும் கோபம்! தனது தாயின் பெயரில் பிரமாண்டமான ஆலையம் கட்டி, அதற்கு வெற்றி அன்னை என்று பெயர் இட்டு, வெறித்தனமாக போதை வஸ்து கடத்தும் பேசாலை மக்கள் மீது அவருக்கு கடும் கோபம்! நெருப்பினால் சுட்டெரித்த சோதோம் கொமராவைப்போல பேசாலை கிராமத்தை அழிக்கும் அளவுக்கு அவருக்குள் கோபம் பொங்கி எழுகின்றது, அன்னையின் தயவால் அந்த கோபத்தை அவர் அடக்கிக்கொள்கின்றார். தனது அன்னை பேசாலை மக்களுக்கு வாரிக்கொடுத்த செல்வங்களை எல்லாம் மறந்து, பணத்தின் மீது ஆசை கொண்டு, சமூகத்தை சீரழிக்கும் போதைவஸ்து கடத்தும் பேசாலை மக்களை நினைத்து கண்ணீர் வடிக்கின்றார். நன்றி கெட்ட பேசாலை மக்கள். இரு கடலும் மீன்வளத்தால் பெருகி, பேசாலை கிராமாம் பணச்சாலையாக, பக்தியில் திளைத்திருந்த பொற்காலம், சம்மாட்டிகள் என்று பெரும் பெரும் தன்வந்தர்கள் பெருமையோடு பக்தியோடு வாழ்ந்த பேசாலை கிரமாம், இப்போது போதைவஸ்து சாலையாகிவிட்டது,,,,, இயேசுவின் எண்ணங்கள் கோபங்களாக அவர் நெஞ்சில் பொங்கி பிரவாகிக்கின்றது.


பேசாலை கிராமத்துக்கு சென்ற இயேசு, பங்குகுருவை கேட்கின்றார், நீங்கள் என்ன செய்துகொண்டு இருக்கின்றீர்கள் என கோபமாக கேட்கின்றார். அதற்கு அவர், இயேசுவே நான் பிரசங்கத்தில் பலமுறை சொல்லிவிட்டேன். இவர்கள் திருந்துகின்ற மக்கள் இல்லை, பெரிய பெரியவீடு கட்டவேண்டும், தங்கத்தில் ஐம்பது பவுணில் தாலி கட்டவேண்டும், பத்து இலட்சத்தில் சேலைகட்டவேண்டும் என்று பேசாலை பென்களே துணிச்சலாக கடத்தல் செய்கின்றார்கள், இதற்கு பேசாலை ஆண்கள், பள்ளி சிறுவர்கள் எல்லோரும் துணைபோகின்றார்கள். காவல் அதாவது சென்றி பார்க்கும் சிறுவர்களுக்கு பத்தாயிரமும் கொஞ்ச போதைவஸ்துவும் கொடுக்கின்றார்கள். வன்னியில் இருந்து பஞ்சம் பிழைக்க வந்த பாமர மக்களையும் தமது கடத்தல் தொழிலுக்கு உடந்தை ஆக்கி பின்னர் போதை வஸ்துகளுக்கு ஆளாக்குகின்றார்கள் ஆண்டவரே என அழாக்குறையாக பங்குக்குரு சொல்கின்றார்.


கோபம் கொண்ட இயேசு பங்குச்சபை என்ன புடுங்குகின்றார்கள் என கோபத்தோடு கேட்கின்றார்கள், அதற்கு குருவானவர் இயேசுவே மன்னியும், பங்குச்சபையில் இருப்பவர்களும் இதை மெளனமாக இருக்கின்றார்கள்  அவர்கள் முயன்றால் பேசாலையில் சில வாலிபர்களுக்கு ஊதியம் கொடுத்து கடற்கரைகளைக்காவல் செய்யலாம், இராணுவம் கடற்படை கால்துறை, அரச அதிபர், நீதிபதிகள் இவர்களிடம் கலந்தாலோசித்து, கடத்துபவர்களிடம் தண்டம் அறவிட்டு அதை காவல்காக்கும் வாலிபர்களுக்கு சம்பளமாக கொடுக்கலாம், பங்கு சபையில் இருப்பவர்களுக்கோ சமூக விழிப்புணர்வு இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லே ஆண்டவரே என பங்கு குரு ஓலமிடுகின்றார். அவர்கள் தமது அதிகாரத்தை பாவித்து பேசாலை மக்களை கட்டுப்படுத்தலாம் அவர்கள் அதை செய்கின்றார்கள் இல்லையே என கவலைப்படுகின்றார் பங்குக்குரு.


அப்படியா என்று தலையாட்டிய இயேசு, பேசாலை பொலிஸ் என்ன செய்கின்றது விசாரிக்கின்றார் இயேசு . பாவம் பொலிஸ் என்ன செய்யும் அவர்க்ளுக்கே அவர்கள் வாங்குகின்ற சம்பளம் போதாது, சீரழிவது தமிழர்கள்தானே என அரசாங்கம் கண்டு கொள்வதில்லை, நான் என்ன செய்ய ஆண்டவரே என்று மீண்டும் கதறுகின்றார் பங்குத்தந்தை. இயேசுவே நீர் என்ன செய்ய நினைக்கின்றீரோ அதை சீக்கிரம் செய்யும் ஆன்டவரே! இந்த பேசாலை கிராமத்தை அழித்துவிடும் என்கின்றார் பங்குத்தந்தை. ஏதோ சிந்தனையில் ஆழ்ந்துபோன இயேசு சீக்கிரம் நான் மீண்டும் வருவேன் அதற்குள் பேசாலை மக்கள் திருந்தாவிட்டால் சுனாமி வடிவில் அழிப்பேன் இது சத்தியம் என்று இயேசு பங்கு குருவுக்கு சொல்லிவிட்டு, இதை நீர் பிரசங்கத்தில் சொல்லவேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டு மறைந்து போனார்,,,,,,,,,,.போதைவஸ்துவின் மயக்கம் தெளிந்த இயேசு சிலுவையில் தொங்கிய படியே பிதாவே பேசாலை மக்கள் அறியாமல் செய்கிறார்கள் இவர்களி மன்னித்து இவர்களுக்கு இன்னும் ஒரு சந்தர்ப்பம் கொடுங்கள் என்று சொல்லி தனது ஆவியை ஒப்படைக்கின்றார் இயேசு,,,,,,,யாவும் கற்பனையே    அன்புடன் பேசாலைதாஸ்


Sunday, 1 May 2022

இதயப்பூர்வமாக தருப்படும் பரிசு! பேசாலைதாஸ்

இதயப்பூர்வமாக தருப்படும் பரிசு பேசாலைதாஸ்


ஒரு இளைஞன் வெளியூர் சென்று திரும்பும்போது பாலைவனத்தின் வழியே திரும்ப நேர்ந்தது. அப்போது ஒரு சுனையில் நீரை கண்டான்.

ஆவலுடன் ஓடிச்சென்று நீரை பருகியவன், அந்த நீரின் சுவையில் அளவற்ற மகிழ்ச்சியடைந்தான்.

குடிமக்களை சிறந்த முறையில் பரிபாலனம் செய்யக்கூடிய தனது நாட்டு மன்னனுக்கு அந்த நீரை கொடுத்தால் அவர் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைவார் என்று கருதி, தன்னுடைய தோல் பையில் அந்த நீரை கொஞ்சம் நிரப்பிக் கொண்டான்.

நான்கு நாட்கள் பயண முடிவில் தன்னுடைய ஊரைச் சென்றடைந்தவன்,அரண்மனைக்கு சென்று அரசனிடம் அந்த நீரின் அருமை பெருமைகளை கூறி, உலகிலேயே இது போல சுவையான நீர் இருக்கமுடியாது என்று கூறி, அதை அவருக்கு அளித்தான்.

மன்னன் சிறிதும் தாமதிக்காமல் மொத்த நீரையும் குடிக்க ஆரம்பித்தான்.

இதை அருகே அமர்ந்து கவனித்துக்கொண்டிருந்த பட்டத்து ராணி, “எனக்கும் கொஞ்சம் அந்த நீரை கொடுங்களேன்.

எனக்கும் அதை குடிக்க ஆசையாக இருக்கிறது” என்று கூற, அவள் கூறியதை காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல் மொத்த நீரையும் குடித்து முடித்துவிட்டான் மன்னன்.

“பிரமாதம்… உண்மையில் இதுபோல ஒரு சுவையான ஒரு நீரை நான் இது வரை என் வாழ்க்கையில் அருந்தி யதேயில்லை. உனக்கு எவ்வளவு நன்றி சொன்னாலும் தகும். நீ நீடூழி வாழ்க!” என்று வாழ்த்தி பரிசுகள் வழங்கி அனுப்புகிறார்.

இளைஞன் தனது மன்னனுக்கு அந்த அதிசய நீரை கொடுத்த சந்தோஷத்தில் விடைபெற்று சென்றான்.

அவன் சென்ற பிறகு,

ராணி“இருந்தாலும் உங்களுக்கு இத்தனை சுயநலம் ஆகாது. அந்த நீரை எனக்கும் கொஞ்சம் கொடுத்தால் என்ன குறைந்தா போய்விடுவீர்கள்? என்றாள்

“இல்லை ராணி … நான் மொத்த நீரையும் குடிக்கவில்லை. அதில் கொஞ்சம் நீர் இன்னும் இருக்கிறது. வேண்டுமானால் நீ கொஞ்சம் குடித்துப் பாரேன்”

அரசன் சொல்ல,ஆர்வமுடன் எடுத்து குடிப்பவள், ஒரு வாய் குடித்ததும்…. “சே… சே… என்ன தண்ணீர் என்ன இப்படி நாற்றமடிக்கிறது?” என்று கூறி அந்த நீரை உடனடியாக துப்பி விடுகிறாள்.

“தேவி… நீ நீரை தான் சுவைத்தாய். ஆனால் நான் அவன் என் மீது வைத்திருந்த அன்பை சுவைத்தேன்.

பாலைவனத்தில் தாகமெடுத்து அலைந்து திரிந்த அவனுக்கு ஒரு சாதாரண சுனை நீரே தேவாமிர்தம் போல இருந்திருக்கிறது. அதை மன்னனாகிய எனக்கு கொடுக்கவேண்டும் என்று கருதி தனது தோல் பையில் நிரப்பி கொண்டுவந்தான். 

எனவே தோலின் வாடையும் நீரில் ஏறிவிட்டது. நீரின் சுவை முற்றிலும் மாறிவிட்டது.

அவன் இருக்கும்போது நீரை உனக்கு கொடுத்திருந்தால் நீ இப்போது செய்ததைப் போலவே அவன் முன்பு செய்திருப்பாய். அவன் மனம்வேதனைப் பட்டிருக்கும். அன்பைவிட இவ்வுலகில் சுவையானது வேறு எதுவும் இல்லை

நம்மில் பெரும்பாலானோர் பொருளின் மதிப்பைத் தான் எடைபோடுகிறோமே தவிர அதனுள் பொதிந்திருக்கும் அன்பை அல்ல. அப்படி செய்வது, உள்ளிருக்கும் முத்தை அறியாமல் சிப்பியை ஒதுக்குவது போன்று.

 நீங்கள் வாழ்க்கையில் அது போன்று எத்தனை முத்துக்களை தவறவிட்டிருக்கிறீர்கள் தெரியுமா? இனியாவது விழித்துக்கொள்ளுங்கள்!

மனித உணர்வுகளை

நாம் மதிக்க கற்றுக் கொள்ளவேண்டும் . 

நம் குழந்தைகளுக்கும் அவற்றை கற்றுத் தரவேண்டும்.

இதயப்பூர்வமாக தருப்படும் பரிசு இதயங்களின் பரிசேயல்லாமல் வேறு ஒன்றுமில்லை.

அதே போன்று நாம் யாருக்காவது நன்றி தெரிவிக்கும்போது அவை வெறும் வார்த்தையாக நின்றுவிடாமல் செயலிலும் நன்றியை காட்டவேண்டும். 

அதுவே உண்மையான நன்றி.

அடுத்த முறை உங்களுக்கு யாராவது ஏதேனும் பரிசு கொடுத்தால் அதன் விலை மதிப்பையோ அது எத்தனை பெரிது என்பதையோ பார்க்காதீர்கள். 

அதன் பின்னணியில் உள்ள அன்பை, அந்த எண்ணத்தை பாருங்கள்.

யார் மூலம் என்ன கிடைத்தாலும் எந்த வடிவில் கிடைத்தாலும் அவர்களுக்கு மனப்பூர்வமான ஒரு ‘நன்றி’ சொல்வோம். மனிதம்_வாழட்டும்.

Sunday, 6 March 2022

பிச்சைகாரன்

 பிச்சைகாரன்பேசாலைதாஸ் 


சார்… எனக்கு திடீர் என்று வேலை போய்விட்டது. கடந்த ஒரு வருடமாக நான் வேறு வேலைக்கு முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். எதுவும் கிடைக்கவில்லை. உங்களைப் பார்த்தால் பெரிய மனிதர் போல இருக்கிறீர்கள். எனக்கு நீங்கள் ஒரு வேலை வாங்கிக் கொடுத்தால் பிச்சையெடுப்பதை விட்டுவிடுகிறேன்.

பணக்காரர்:-

“உனக்கு நிச்சயம் உதவ வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. ஆனால், வேலை வாங்கி தரும் எண்ணம் எனக்கில்லை. வேறு ஒன்றை மனதில் வைத்திருக்கிறேன்.”

“வேறு ஒண்ணா…? எதுவா இருந்தாலும் சரி என் பிரச்சினை தீர்ந்தா போதும்” என்றான் பிச்சைக்காரன்.

“உன்னை என்னுடைய பிஸ்னஸ் பார்ட்னர் ஆக்கப்போகிறேன்.”

"என்னது பிஸ்னஸ் பார்ட்னரா...?"

ஆமாம்… எனக்கு சொந்தமாக பல நூறு ஏக்கரில் விவசாய நிலம் இருக்கிறது. அதில் விளையும் தானியங்களை நீ சந்தையில் விற்கலாம். உனக்கு கடை வைக்க இடம், தானியம் உட்பட அனைத்தையும் தருகிறேன். நீ செய்யவேண்டியதெல்லாம் ஒன்று தான். தானியங்களை விற்று லாபத்தில் எனக்கு பங்கு தர வேண்டும். அவ்வளவு தான்!”

“முதலீடே செய்யாமல் இப்படி ஒரு வாய்ப்பா? கடவுள் கண்ணை தொறந்துட்டாண்டா குமாரு” என்று பிச்சைக்காரன் மனம் குதூகலத்தில் மூழ்கியது.

“சார்… அது வந்து… லாபத்தை நாம எப்படி பிரிச்சிக்கப்போறோம்…? உங்களுக்கு 90% எனக்கு 10% ஆ? இல்லை உங்களுக்கு 95% எனக்கு 5% ஆ? எப்படி??” ஆர்வத்தோடு கேட்டான்.

“இல்லை… நீ 90% எடுத்துகிட்டு எனக்கு 10% கொடுத்தா போதும்”

அதைக்கேட்ட பிச்சைகாரனுக்கு ஒரு கணம் பேச்சே வரவில்லை.

“என்ன சார் சொல்றீங்க?” நம்பமுடியாமல் கேட்டான்.

“ஆமாம்ப்பா உனக்கு 90% எனக்கு ஜஸ்ட் 10% போதும். எனக்கு பணம்  தேவையில்லை. அது நீ நினைக்கிறதைவிட நிறைய என்கிட்டே இருக்கு. இந்த 10% கூட நான் கொடுக்கச் சொல்றது என் தேவைக்காக இல்லை. உனக்கு நன்றியுணர்ச்சி என்னைக்கும் இருக்கனுமேங்குறதுக்காகத் தான்.”

“எனக்கு வாழ்க்கையையே பிச்சை போட்ட தெய்வமே… நான் உனக்கு என்னென்னைக்கும் நன்றிக் கடன்பட்டிருக்கேன்” அடுத்தநொடி பிச்சைக்காரன் அந்த செல்வந்தரின் கால்களில் விழுந்துவிட்டான்.

இவர்கள் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தப்படி அனைத்தும் நடைபெற துவங்கியது. பிச்சைக்காரனிடம் செல்வம் குவிய ஆரம்பித்தது. முதலில் பணம் ஆயிரங்களில் புரளத் துவங்கி அடுத்த சில வாரங்களில் அது லட்சங்களை எட்டியது.

ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் பிச்சைக்காரன் தனக்கு இந்த வாழ்க்கையை அளித்த அந்த வள்ளலை மறந்தே விட்டான்.

புத்தம் புதிய ஆடைகளை உடுக்கத் துவங்கியவன், தான் கடைக்கு வந்து செல்வதற்கு ஒரு விலையுயர்ந்த காரை  வாங்கிவிட்டான். கழுத்தில் மொத்தியான மைனர் செயின் அணிந்துகொண்டான். இரவு பகலாக லாபமே குறிக்கோள் என்று உழைத்தான். தானியங்களின் தரம் இவன் கடையில் நன்றாக இருந்தபடியால் விற்பனை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தது.

ஒரு சில மாதங்கள் சென்றது. அதுவரை தனது பிஸ்னஸ் பார்ட்னரான அந்த செல்வந்தனின் பங்காக தினசரி 10% ஒதுக்கி வந்தவன் ஒரு கட்டத்தில் தனக்கு தானே கேட்டுக்கொண்டான்…. “என்னோட பார்ட்னருக்கு நான் ஏன் 10% கொடுக்கணும்? அவர் கடைக்கே வர்றதில்லையே. உழைப்பு எல்லாம் என்னோடது. இரவு பகலா நான் தான் வேலை செய்யுறேன்… இனி எனக்கே 100% லாபம்” என்று முடிவு செய்தான்.

அடுத்த சில நிமிடங்களில் செல்வந்தர் புதுப்பணக்காரனாகிவிட்ட பழைய பிச்சைக்காரனிடம் தனது லாபத்தின் பங்கைப் பெற கடைக்கு வந்தார்… “உழைப்பு எல்லாம் என்னோடது. அப்படியிருக்க உங்களுக்கு எதுக்கு நான் 10% தரனும்? எனக்கு தான் எல்லா லாபமும் சொந்தம்!” என்று ரூல்ஸ் பேசினான்.

அந்த செல்வந்தனின் இடத்தில் நீங்கள் இருந்தால் என்ன சொல்வீர்கள்?

ஒரு செகண்ட் யோசியுங்களேன்….

 இது தான் நமது எல்லார் வாழ்க்கையிலும் நடக்கிறது!!

இறைவன் தான் பிஸ்னஸ் பார்ட்னர். நாம் தான் அந்த புதுப்பணக்காரன்?!

இறைவன் நமக்கு பிச்சை போட்டது இந்த வாழ்க்கையை. ஒவ்வொரு நொடியை. நாம் விடும் ஒவ்வொரு மூச்சை.

ஐம்புலன்களை நமக்கு கொடுத்து அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனி ஆற்றல்கள் கொடுத்தார் இறைவன். அதுமட்டுமா? ஐம்புலன்கள் போதாது என்று கை, கால், இதயம், சிறுநீரகம், கல்லீரல் என விலை மதிக்கவே முடியாத நம் உடலுறுப்புக்கள் கொடுத்தார். இப்படி இறைவன் நமக்கு கொடுத்தவற்றை பட்டியலிட துவங்கினால்… அது முடிவே இல்லாமல் தான் போய்கொண்டிருக்கும்.

இவ்வளவு தந்த அவருக்கு ஜஸ்ட் ஒரு 10% நேரத்தை தான் நாம் பகிர்ந்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று அவர் எதிர்பார்க்கிறார். அது கூட அவரது தேவைக்காக அல்ல. அவர் தேவைகள் அற்றவர். நமது நன்றியுணர்ச்சிக்காக அதை எதிர்பார்க்கிறார். அவர்மீது நாம் வைத்திருக்கும் அன்புக்காக. 

அன்பும், நன்றியுணர்ச்சியும் மட்டும் ஒருவரிடம் வந்துவிட்டால் அதற்கு பிறகு வாழ்க்கை எப்படி மாறும் தெரியுமா?

இறைவனை வணங்குவதோ, ஆலயத்துக்கு செல்வதோ, இவை யாவும் செய்வது நமக்காக தான். நாம் நன்றியுடன் இருக்கிறோம் என்று காட்டத்தான். மற்றபடி இறைவனுக்கு அது தேவை என்பதால் அல்ல.

Saturday, 26 February 2022

மனக்கவலை

மனக்கவலை  


ஒரு பாம்பு வளைந்து நெளிந்து தரையில் ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது.

அதைப் பார்த்த ஒரு குட்டிக் குரங்குக்கு வேடிக்கையாக இருந்தது.

.

மெதுவாகப் போய் அந்தப் பாம்பைக் கையில் பிடித்து விட்டது.

பாம்பும் குரங்கின் கையை இறுக்கமாகச் சுற்றிக் கொண்டது. விஷப் பல்லைக் காட்டி சீறியது .

குரங்குக்குக் கொஞ்சம் பயம்

வந்து விட்டது.

கொஞ்ச நேரத்திலேயே அதன் கூட்டமெல்லாம் கூடி வந்து விட்டன.

ஆனாலும் யாருமே குட்டிக் குரங்குக்கு உதவ முன்வரவில்லை.

"ஐயய்யோ. இது பயங்கரமான விஷமுள்ள பாம்பு . 

இது கொத்துனா உடனே மரணந்தான்.

குரங்கு பிடியை விட்டதுமே பாம்பு இவனப் போட்டுடும். இவன் தப்பிக்கவே முடியாது

" என்று குட்டிக் குரங்கின் காதுபடவே பேசிவிட்டு ஒவ்வொன்றாகக் கலைந்து சென்று விட்டன .


தன்னுடைய கூட்டமே தன்னைக் கைவிட்டு விட்ட சூழ்நிலையின் வேதனை ,

எந்த நேரமும் கொத்திக் குதறத் தயாராக இருக்கும் நச்சுப் பாம்பு ,

மரண பயம் எல்லாம் சேர்ந்து குரங்கை வாட்டி வதைத்தன.

"ஐயோ. புத்தி கெட்டுப் போய் 

நானே வலிய வந்து இந்த

மரண வலைக்குள் மாட்டிக் கிட்டேனே".

குரங்கு பெரிதாய்க் குரலெழுப்பி ஓலமிட்டது.

நேரம் ஓடிக் கொண்டே இருந்தது . உணவும் , நீரும் இல்லாமல் உடல் சோர்ந்து போய்விட்டது.

கிட்டத்தட்ட மயங்கி சரியும் நிலைக்கு வந்து விட்டது. கண் இருளத் தொடங்கியது.


அந்த நேரத்தில் ஞானி ஒருவர் அந்த வழியே வந்தார்.

குரங்கு இருந்த நிலைமையைப் பார்த்ததும் நடந்ததை உணர்ந்து கொண்டார். குரங்கை நெருங்கி வந்தார்.


சொந்தங்களெல்லாம் கைவிட்டுவிட்ட நிலையில் , தன்னை நோக்கி மனிதர்ஒருவர் வருவதைக் கண்ட குட்டிக் குரங்கிற்கு கொஞ்சம் நம்பிக்கை வந்தது.

அவர் நெருங்கி வந்து சொன்னார் ," எவ்வளவு நேரந்தான் பாம்பைக் கையிலேயே பிடிச்சிக்கிட்டு கஷ்டப்படப் போற? அதைக் கீழே போடு" என்றார்.

குரங்கோ ,"ஐயய்யோ , பாம்பை நான் விட்டுட்டா அது என்னக் கொன்னுடும் " என்றது.

அவர் மீண்டும் சொன்னார் ," பாம்பு செத்து ரொம்ப நேரமாச்சு. அதைக் கீழே வீசு ".அவர் வார்த்தயைக் கேட்ட குரங்கு பயத்துடனே பிடியைத் தளர்த்திப் பாம்பைக் கீழே போட்டது.

அட . நிஜமாகவே பாம்பு ஏற்கனவே குரங்குப் பிடியில் செத்துதான் போயிருந்தது. அப்பாடா .


குரங்குக்கு உயிர் வந்தது . அவரை நன்றியுடன் பார்த்தது ."இனிமே இந்த முட்டாள் தனம் பண்ணாதே " என்றபடி ஞானி கடந்து போனார்.


நம்மில் எத்தனையோ பேர் மனக்கவலை என்ற செத்த பாம்பைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு விட முடியாமல் கதறிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

கவலைகளை விட்டொழியுங்கள்.

*******

🌼மகிழ்ச்சியாய் இருங்கள், , ,

🌼ஒவ்வொரு கெட்ட குணங்களும் ஒவ்வொரு நோயை உருவாக்கும்

🌼பெருமையும் கர்வமும் இதய நோய்களை உருவாக்கும்

🌼கவலையும் துயரமும் வயிற்று நோய்களை உருவாக்கும்

🌼துக்கமும் அழுகையும் சுவாச நோய்களை உருவாக்கும்

🌼பயமும் சந்தேகமும் சிறுநீரக நோய்களை உருவாக்கும்

🌼எரிச்சலும் கோபமும் கல்லீரல் நோய்களை உருவாக்கும்

🌼அமைதியை விரும்புவதே அனைத்தையும் குணமாக்கும்.

🌼ஆரோக்கியமான உடலிலிருந்தே ஆரோக்கியமான சிந்தனைகள் பிறக்கும். உடலின், மனதின் தேவைகளுக்கு மதிப்பளியுங்கள்.

🌼பசிக்கும் போது உணவருந்துங்கள்.

பசியை நீங்கள் புறக்கணித்தால் பசி உங்களைப் புறக்கணிக்கும்.

எப்போதும் உடலின் அழைப்பை புறக்கணிக்காதீர்கள்.

Tuesday, 22 February 2022

ஞானிகள் சொல்கின்ற இதயம்

ஞானிகள் சொல்கின்ற இதயம்  பேசாலைதாஸ்


ஒரு கடற்கரை ஓரம் அங்கே ஒரு சின்ன கிராமம். அந்த கிராமத்தில் ஒரு சின்ன பள்ளிக்கூடம். கடற்கரையோரத்தில் உள்ள ஒரு விடுதியில் ஓய்வுக்காக ஒருவர் வந்து தங்கியிருந்தார்.

 பள்ளிக்கூடத்தில் ஏதோ விழா நடப்பது போல் தெரிந்தது. உடனே அவர் அங்கே போனார். அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று விசாரித்தார். பள்ளி ஆண்டு விழா நடக்கிறது என்று சொன்னார்கள். உள்ளே போனார். கண்காட்சி ஒன்று ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்கின்ற மாணவர்கள் தயார் பண்ணிய பொருட்களை காட்சிக்கு வைத்திருந்தார்கள். அந்த ஊர் மக்கள் எல்லாம் அதை கூட்டம் கூட்டமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இவரும் ஆர்வமாக அதை எல்லாம் பார்த்துக் கொண்டே போனார்.

 ஒரு இடத்தில் ஒரு சின்ன ரயில் செய்து வைத்திருந்தார்கள். மின்சாரத்தில் ஓடுவதுபோல் தயார் செய்திருந்தார்கள். ஒரு சின்ன பொத்தான் இருந்தது அதை அழுத்தினால் ரயில் சுற்றிச் சுற்றி வரும். மாணவர்கள் எதிரில் நின்று விளக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இவர் அதை கவனித்தார்.

 அங்கிருந்த மாணவர்களிடம் விளையாட்டாக ரயில் எதனாலே ஓடுகிறது என்று கேட்டார்.

 சக்தியினாலேயே ஓடுகிறது என்று மாணவர்கள் சொன்னார்கள்.

அது என்ன சக்தி என்றார்.

அதற்குப் பேர் மின்சாரம் என்றார்கள் மாணவர்கள்.

 நீங்கள் மின்சாரத்தை பார்த்திருக்கிறீர்களா என்று கேட்டார்.

 நாங்கள் பார்த்ததில்லை ஆனால் இதை செய்வதற்கு எங்களுக்கு உதவி செய்த ஆசிரியர் ஒரு பட்டதாரி. ஒருவேளை அவர் பார்த்து இருக்கலாம் என்றார்கள் மாணவர்கள்.

 அவர் எங்கே இருக்கிறார் என்று கேட்டார்.

 அழைத்துக் கொண்டு வருகிறோம் என்று சொல்லி அவரை அழைத்துக் கொண்டு வந்தார்கள்.

அவரிடம் மின்சாரத்தை பார்த்து இருக்கிறீர்களா என்று கேட்டார் அந்த மனிதர்.

மின்சாரத்தை பார்க்கிறதாவது? நான் பார்த்ததே இல்லை என்றார் அந்த ஆசிரியர். இது மாதிரி எத்தனையோ இயந்திரங்களை செயல்பட வைக்கின்றது. ஆனால் உண்மையிலேயே அது என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது. ஒருவேளை இந்த பள்ளிக்கூட தலைமை ஆசிரியருக்கு தெரிந்திருக்கலாம். ஏனென்றால் அவர் ஒரு மேல்நிலைப் பட்டதாரி  என்றார். அவர் சரி என்று போய் தலைமையாசிரியரை கூட்டிக் கொண்டு வந்தார்கள்.அவரிடம் இதே கேள்வியை கேட்டார் .

மன்னிக்க வேண்டும் இந்த கேள்வியை இதுவரைக்கும் யாரும் கேட்டதில்லை. சக்தியை யாரும் பார்க்க முடியாது. ஆனால் அது செயல்படும் விதத்தை தான் பார்க்க முடியும் என்றார்.

 இப்போது இதுவரைக்கும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தவர் சிரித்தார். சிரித்து விட்டுச் சொன்னார் சரி எதற்கும் கவலைப்படாதீர்கள் நான் தான் தோமஸ் அல்வா எடிசன் என்றார்.

 இதைக் கேட்டதும் அங்கிருந்தவர்களுக்கு எல்லாம் அதிர்ச்சி , ஆச்சரியம்.  நீங்கள்தானா எடிசன் நீங்கள் எவ்வளவு மின்சார கருவிகளை கண்டுபிடித்து இருக்கிறீர்கள் நீங்கள் இந்த கேள்வியை கேட்கின்றீர்களே? ஆமாம் நான் தான் கேட்கிறேன் ஏன் என்றால் நான் மின்சாரத்தை பார்த்தது கிடையாது என்றார்.

அன்பு என்பதும் இப்படி பட்டதுதான் என்கிறார் ஓஷோ. அன்பு நமது உடற்கூறு அமைப்பிலே இல்லை. அது நமது உடம்பில் உள்ள சுத்த சக்தியின் வெளிப்பாடு. அதை உணரத்தான் முடியும். பார்க்க முடியாது .

இறைவன் மேல் கொண்ட பெருங்காதலினால் ஒரு ஒழுக்கமும், அடக்கமும் கொண்டு எத்தனை எத்தனை பாடல்கள் , தேவாரப் பதிகங்கள் போன்றன நமக்கு கிடைத்தன! 

அன்பு இல்லாமல் மனிதன் மனிதனாக இருக்க வாய்ப்பில்லை. அன்புதான் மனிதநேயம். அதுவே உயர்ஞானம்.

டாக்டர்கள் சொல்லுகின்ற இதயம் அது வெறுமனே இரத்தத்தை தள்ளுகிற ஒரு கருவி  அவ்வளவுதான் ஞானிகள் சொல்கின்ற இதயம் கண்ணுக்குப் புலப்படாத ஒரு சக்தி. அங்கேதான் அன்பு உறைந்து கிடக்கிறது.  முடிந்தவரை உயிர்களிடத்தில் அன்பு காட்டுவோம்.

வாழ்வின் உண்மையான பொருள், அன்பு செலுத்துவதிலும், அன்பு செலுத்தப்படுவதிலுமே பொதிந்துள்ளது. - அன்னை தெரசா

மரச் சடலம்

 மரச் சடலம்



வாழ முடியாதுன்னா வாழ முடியாதுதான் கத்திக்கொண்டு இருந்தாள் நதியா. 

ஏய் வாயை மூடுடி சத்தம் போட்டு ஊரை கூட்டாதே. 

அப்படித்தான் சத்தம் போடுவேன். அந்த இழவு பிடித்தவனுக்கு என்னை பிடிச்சு கொடுத்தீர்களே அதுக்கு இன்னும் கத்துவேன் இதுக்கு மேலயும் கத்துவேன். 

அடச்சீ நீ போய் என் வயதிலேயே பிறந்தாயே

கதவை வேகமாக சாத்தி கொண்டு வெளியே உள்ள ஹாலுக்கு வந்தார்கள் . நதியாவின் தாயும் தந்தையும். 

பெற்றவர்களின் முகத்தைப் பார்த்தும் பார்க்காமலும் தின்றும் திண்ணாமலும் ஒருவாரம் ஓடி போனது. 

இந்த ஒரு வாரமாக போனில் பேசிய மாப்பிள்ளையிடம் சமாதானம் தான் சொல்ல முடிந்ததே தவிர வேறு எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. 

என்ன மாமா இது ? என்ன நடந்ததுன்னு இவ இப்படி உங்க வீட்ல வந்து உட்காந்துகிட்டு இருக்கா? பொண்ணா பொறந்தா அவங்களுக்குன்னு சில கடமைகள் இருக்குல்ல. 

சரிதான் மாப்பிள்ளை. இந்த வயசு பிள்ளைங்க எல்லோரும் இப்படித்தான் இருக்காங்க மாப்பிள்ளை . கல்வி கொடுத்த தவறா ?சுயசிந்தனையின்வீச்சா ?சுயமரியாதை கொடுத்த சுதந்திரமா ? புரியல. கொஞ்சம் பொருங்க மாப்பிள்ளை . இப்படித்தான் இந்த வாரம் சாக்குபோக்குடன் போனது. 

அன்றிரவு சாப்பிட்டுவிட்டு மகளிடம் பேச்சுக் கொடுத்தார் சிவராமன். என்னம்மா என்ன ஆச்சுன்னு தெரியலை. ஒண்ணுமே சொல்லமாட்டேங்குற, மாப்பிள்ளைக்கிட்ட சண்டை போட்டுட்டு வந்துட்டேன்னு சொல்லுறே. கேட்டா விவரத்தை கூட சொல்லாமே இந்த ஒரு வாரமா காட்டுக் கூச்சல் போடறே. 

அப்பா நான் இங்கே இருக்கட்டுமா ? வேண்டாமா? அத மட்டும் சொல்லுங்க போதும் . நான் இனிமே அங்க போய் வாழ மாட்டேன். டைவர்ஸ் வேணா கொடுத்துடலாம். 

எவ்வளவோ பேச முயற்சித்தோம் முடியாமல் போனது அவளது பிடிவாதத்தால். 

அறையில் எவ்வளவு நாட்கள்தான் தனியாக நேரத்தை போக்குவது.

புத்தக அலமாரியில் புத்தகங்களை தேடினாள். 

மரச் சடலம் என்ற பெயரில் ஒரு புத்தகம் கிடைத்தது. இது என்ன புதிய சொல்லாடலாக இருக்கிறதே என எடுத்து படிக்க ஆரம்பித்தாள் நதியா. 

புத்தகத்தை கையில் எடுத்து கைக்கு வந்த பக்கத்தை பிரித்து படித்தாள். 

பெண்கள் வெறும் மரங்கள் அல்ல உணர்வும் உணர்ச்சியும் ஆர்வமும் ஆசையும் உள்ளவர்கள்தான் . ஆனால் அவர்கள் தங்களுக்காக என்றுமே வாழ்ந்ததில்லை . கிமு 3000 முதலே தங்கள் குழுக்களுக்கு தலைமை தாங்கியது பெண்கள்தான் . அத்தனை பொறுப்புகளையும் அவர்களே சுமந்தார்கள். 

இந்த காப்பிய குடி . அம்மா டொக்கென காபியை வைத்து விட்டுப் போனாள். 

நதியாவின் மனம் பாரமாக இருந்தது . படிப்பதில் கவனம் செல்லவில்லை. என்றாலும் மற்ற பக்கங்களை திருப்பிக்கொண்டே வந்தாள். கை ஒரு பக்கத்தை நிறுத்தியது. பார்வையை படரவிட்டாள் எழுத்துக்களில். 

80 /90 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கூட பெண்களின் நிலை மிக மோசமாகவே இருந்தது . தனிக்குடித்தனம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாது. மாமனார் மாமியார் நாத்தனார் தம்பி தங்கை கொழுந்தியாள் அவர்களின் பிள்ளைகள் என 10 பேருக்கு மேல் ஒன்றாக வாழ்வார்கள். 

தனித்தனி அறைகளில் அட்டாச்டு பாத்ரூம் தனிமை என்பதெல்லாம் எதுவுமே தெரியாது . 

காலையில் கஞ்சி குடித்துவிட்டு கலப்பையை எடுத்துக்கொண்டு வயலுக்கு கணவன் போகவும் கஞ்சி கலயத்தை தலையில் சுமந்து கொண்டு கையில் ஒரு குழந்தையை இழுத்துக்கொண்டு வயிற்றில் ஒன்றை சுமந்துகொண்டு அவளும் பின்னோடு போவாள் . களை எடுப்பாள் கதிர் அறுப்பாள் கதறி அழும் குழந்தைக்கு பால் கொடுப்பாள். 

ஆதவனின் அஸ்தமனத்திற்கு வீடு வந்து அடுப்படிக்குள் நுழைந்து அத்துணை பேருக்கும் அண்டாவில் சமைத்து சாப்பிட்டு ஆளுக்கு ஒரு பக்கம் சாய்ந்து விடுவார்கள். 

கணவனோடு மனைவி கொஞ்சியது இல்லை . கருத்துக்கள் பரிமாற்றம் இல்லை . காமத்தை தீர்க்கவே கடும் போராட்டம். கடமையே என்று ஒரு வருடம் ஒரு பிள்ளை பிறக்கும். அத்தனையும் தாங்குவாள் . 

அதுதான் பெண்மை என்று நினைத்தாள். 

இது என் குடும்பம். இவர் என் கணவர் . இவர்கள் என் வாரிசுகள் . என் குலம் தழைக்க நானே காரணம் . இவையெல்லாம் நான் தாங்கிய ஆக வேண்டும் என்ற மனப்பாங்கு பெண்மையின் அடையாளம். இதுவே பெண்ணடிமை என்று பின்னாளில் பேசப்பட்டது. 

யாரும் அடிமையாக வாழ்ந்து விடவில்லை கட்டுப்பாடாக வாழ்ந்தார்கள் .

வீடுகளில் கருத்துச் சுதந்திரம் இருந்தது. சபைகளில் இருக்காது. சபைக்கு முன்னால் குடும்பப் பெண் தன் குடும்பத்தின் கவுரவத்தை காப்பவளாக ஏன் குடும்பத்தின் பெண் தெய்வமாகவே பார்க்கப்பட்டாள். 

செடிகள் வளர்ந்து மரமாகி பருவகாலத்தில் பூ பூத்து காய் காய்த்து பழம் கொடுத்து தன் இனத்தை உலகத்தில் பரப்பி பல ஜீவராசிகளுக்கு இருக்க இடமும் நிழலும் உணவும் கொடுத்து, வெயிலிலும் மழையிலும் தன்னை தாங்கி வளர்ந்து நிற்பதால் தான் மரத்திற்கு பெருமை. 

அதனால்தான் மரமும் தெய்வமாக வணங்கப்படுகிறது. 

வெறும் சடலமாகக் இருந்துவிட்டால் மரம் எந்தவித செயல்பாடும் இல்லாமல் மொட்டையாய் பட்டு போனதாய் நின்றுவிட்டால், அந்த மரச்சடலத்தை அழகாக வெட்டி தீ வைத்து கொளுத்தி விடுவார்கள். அது விரகாக மட்டுமே பயன்படும். 

பெண்களும் அப்படித்தான் பூத்துக் குலுங்கி ஒரு குடும்பத்தின் உயர்வுக்கு காரணமானவளாக இருந்தால்தான் வணங்கப்படுபவளாக இருக்கிறாள் . 

இல்லையேல் மொட்டையாய் நிற்கிறாள் வாழாவெட்டியாய் வந்தாள். என்றெல்லாம் சொல்லப்படும் போது அவளது மனது தீயில்வேகத்தான் செய்கிறது. 

பூத்துக்குலுங்கினால் தான் பெண்மைக்கு பயன் இல்லையெனில் அவளும் ஒரு மரச் சடலம் தான். 

படித்துக்கொண்டிருந்த நதியாவின் கண்களில் கண்ணீர் நிரம்பி கன்னங்களில் வழிந்தது.

மறுநாள் காலை தன் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு அறையை விட்டு வெளியே வந்தாள். 

அப்பாஅம்மா என அழைத்தவளை ஆச்சரியமாக பார்த்தார்கள் பெற்றோர்கள். 

என்னை ஆசிர்வாதம் பண்ணுங்க அப்பா.

ஒரு சின்ன பிரச்சினைக்கு கோபப்பட்டு வந்துட்டேன் . அப்பா இப்ப இருக்கிற எங்களைப்போல பெண்களுக்கு இருக்கிற வசதி வாய்ப்பு அனுபவ புத்தி அறிவு எதுவுமே என்னோட பாட்டி பூட்டிக்கு இருந்ததில்லை. ஆனால் அவங்க எவ்வளவு பொறுமையா கூட்டு குடும்பத்தை நடத்தி இருக்காங்கன்னு புரிஞ்சுகிட்டேன்.

அப்பா நான் இனிமே பூத்துக்குலுங்கும் பொண்ணா இருப்பேனே தவிர மரச்சடலமா இருக்கமாட்டேம்ப்பா என்று சொல்லிவிட்டு புறப்பட்டாள். 

என்ன நடந்தது என்று புரியாவிட்டாலும் மகிழ்வோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள் நதியாவின் பெற்றோர்கள்.

சிறுகதை எழுதியவர் : ------------------சு.இராமஜோதி

Monday, 21 February 2022

நாம் நாமாக இருப்பதில்லை

நாம் நாமாக இருப்பதில்லை பேசாலைதாஸ் 


ஒரு குரு இருந்தார். ஒரு நாள் அவரை தேடி ஒருவன் வந்தான். ஐயா நான் ரொம்ப துன்பத்திலே இருக்கிறேன். அதிலிருந்து விடுதலையடைய ஆசைப்படுகிறேன். துன்பத்திலிருந்து நான் விடுதலை அடைந்து புத்தராக மாற வேண்டும். அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும். சொல்லுங்கள் என்றான்.

 அவ்வளவுதான் உடனே அந்த குரு மற்ற சீடர்களைக் கூப்பிட்டார் உடனே இந்த ஆளை இங்கிருந்து விரட்டுங்கள் என்றார் . எல்லோரும் சேர்ந்து அந்த ஆளை ஓட ஓட விரட்டி அடித்தார்கள். அவன் ஓடிப் போய்விட்டான்.

என்ன இது அவன் எதுவும் தவறாக கேட்டுவிடவில்லையே ஒரு சாதாரண மதத்தன்மையுள்ள கேள்வியை உண்மையிலேயே ரொம்ப ஆர்வத்தோடு தான் கேட்டிருக்கிறான். எதற்காக இப்படி அவனை விரட்டி அடித்தார்கள். அநியாயம் அப்படி என்றார் அங்கு இருந்த ஒருவர்.

 அந்த குரு சொன்னார் அந்த ஆள் கேட்டது ரொம்ப முட்டாள்தனமானது. அதற்காகத்தான் அவனை விரட்டி அடித்தேன் என்றார்.

 என்ன சொல்கிறீர்கள் என்று இழுத்தார் இவர்.

ஆமாம் அவன் ஏற்கனவே புத்தராகதான் இருக்கிறான். அதனால் அவன் புத்தராக மாற வேண்டும் என்று ஏதாவது முயற்சி செய்தால் அதை இழந்து விடுவான். நாங்கள் எதற்காக அவனை விரட்டினோம் என்பதை அவன் புரிந்து கொண்டால் அதன் பிறகு அவன் சகல முயற்சிகளையும் கைவிட்டு விடுவான்.

 முயற்சி செய்து அடைவதற்கு அது ஒன்றும் உலகப் பொருள் அல்ல. அவன் எப்படி இருக்கிறானோ அப்படி இருந்தால் போதும் அவ்வளவுதான் என்றார்.

 புத்தரை யாரும் அடைய வேண்டியதில்லை. அவர்களுக்குள்ளேயே இருக்கிறார். எப்பவும் இருந்து கொண்டிருக்கிறார் .அதுதான் உங்களுடைய இயற்கைதன்மை. அதைப் பற்றி விசாரிக்கவும் வேண்டாம். அதை அடைவதற்கு முயற்சி செய்யவேண்டாம். 

சரி இது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும் விரட்டியடித்த அந்த ஆள் இன்னொரு குருவிடம் போய் அவரிடம் நடந்த விபரத்தை சொன்னான். அதன் பிறகு அவரிடம் அதே கேள்வியைக் கேட்டான். நான் புத்தராக மாற ஆசைப்படுகிறேன் என்ன செய்யலாம் என்றார். அவரும் இவனை விரட்ட ஆரம்பித்துவிட்டார். அங்கே இருந்தும் ஓடினான்.

 இவர்களுக்கு எதிராக உள்ள இன்னொரு குருவிடம் போனான். இதே கேள்வியைக் கேட்டான். அவரிடம் இருந்த வாளை எடுத்துக் கொண்டு இவனை வெட்ட வந்துவிட்டார். மறுபடியும் அங்கிருந்து தப்பித்து ஓடினான்.

 இவனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை எதற்காக இப்படி எல்லோரும் விரட்டுகிறார்கள். நாம் என்ன தப்பாக கேட்டுவிட்டோம் என்று யோசித்தான். அதன்பிறகு ஒருவரிடம் இதைப் பற்றி சொல்லி புலம்பினான். 

அவர் சொன்னார் நீ மறுபடியும் அந்த முதல் குருவிடம் போ. அவர் ரொம்ப நல்லவர் பயப்படாமல் போ என்றார். இவனும் மறுபடியும் கொஞ்சம் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு அவரிடம் போனான்.

 எதற்காக திரும்பி வந்தாய் என்று கேட்டார் அந்த குரு.

 இவன் மெதுவாக ஆரம்பித்தான். ஐயா நீங்கள் எவ்வளவோ பரவாயில்லை. விரட்டியதோடு விட்டீர்கள். மற்றவர்கள் எல்லாம் என்னை கொலை செய்யவே வந்து விட்டார்கள். அதனால் உங்களிடமே திரும்பி வந்து விட்டேன் என்றான். 

 இப்போது அந்த குரு சொன்னார் தம்பி இது ஏற்கனவே எங்களுக்குள்ளே இருக்கிற ஒரு ஒப்பந்தம். நாங்கள் மூன்றுபேரும் பேசி வைத்துக்கொண்டு தான் இதுமாதிரி உன்னை விரட்டினோம். சரி அது போகட்டும் .இனிமேல் நீ இங்கேயே இரு. ஆனால் அந்தக் கேள்வியை மறுபடியும் கேட்காதே. ஏனென்றால் நீ எப்பவுமே  அதுவாகத் தான் இருக்கிறாய்.

நீ புத்தர் மாதிரி வாழ்ந்தால் போதும் புத்தர் மாதிரி ஆக வேண்டும் என்று நினைக்காதே என்றார். 

அதன் பிறகு அந்த மனிதன் ஞான நிலையை அடைந்தான்.

 புத்தத்தன்மை என்பதே நீங்கள் நீங்களாகவே இருப்பதுதான். நீங்கள் இன்னொருவராக மாறுவது புத்த தன்மை இல்லை. 

நீங்கள் உங்கள் தன்மையில் வாழும் போது எல்லாம் உங்களை வந்து சேரும். எவ்வித முயற்சியும் இல்லாமல் அந்த வெறுமையை உங்களால் பிடிக்க முடியும் என்கிறார் ஓஷோ. 

இன்றைக்கு பல சந்தர்ப்பங்களில் நாம் நாமாக இருப்பதில்லை அதுதான் வேதனை

பிரதிபலிப்பு

பிரதிபலிப்பு பேசாலைதாஸ்


காட்டில் பாண்டவர்கள் வனவாசம் செய்து கொண்டிருந்த சமயத்தில் பாண்டவர்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்று போய் பார்த்து விட்டு வரலாம் என்று கிருஷ்ணர் நினைத்தார். உடனே புறப்பட்டு காட்டுக்குப் போனார். அவர்களைப் பார்த்தார். அவர்களுடன் ஒரு இரவு தங்கினார்.

 அப்போது பஞ்சபாண்டவர்கள் அவருக்கு காவல் காத்தார்கள். இரவு ஒருவர் மாறி ஒருவர் கண்முழித்து காவல் செய்ய வேண்டும். முதலில் அர்ஜுனன் காவல் காத்தான். எல்லோரும் தூங்குகிறார்கள். அவன் மட்டும் முழித்துக் கொண்டிருக்கிறான். அப்போது எதிரிலே ஏதோ ஒரு உருவம் தெரிந்தது. உற்றுப் பார்த்தான். அது ஒரு பூதம். அதுபாட்டுக்கு எதிரில் கொஞ்ச தூரத்தில் நின்று கொண்டிருந்தது. இவன் நேரம் முடிந்துவிட்டது. அடுத்தபடியாக நகுலன் காவல் காக்க வந்தான். இப்போதும் அந்த பூதம் கண்ணில் பட்டது. ஆனால் அது முதல் இருந்ததை விட கொஞ்சம் பெரிதாக இருந்தது. அடுத்தபடியாக சகாதேவன் , பீமன் , தருமன் இப்படி மாறி மாறி காவல் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அந்த பூதத்தின் வடிவம் பெரிதாகிக்கொண்டே வந்தது. ஒவ்வொருவரும் அதை கொல்ல முயற்சி செய்தார்கள்.

இரவு காவல் பணியில் பாண்டவர்கள் இப்படி மாறி மாறி இருப்பதை பார்த்ததும் கிருஷ்ணர் தர்மரைப் பார்த்து கேட்டார் ' இந்த காவல் பணியில் எனக்கும் ஒரு வாய்ப்பு கொடுக்கக் கூடாதா? நானும் கொஞ்ச நேரம் கண் விழித்து காவல் காக்கிறேன் '.

 இதற்கு தர்மர் சொன்னார் " செய்யுங்கள். இந்த உலகத்தையே பாதுகாப்பதும் நீங்கள்தான். பாண்டவர்களை பாதுகாப்பதும் நீங்கள்தான். இந்த பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபட வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைத்தால் அதை வேண்டாம் என்று சொல்வதற்கு நாங்கள் யார்? " என்றார்.

 ஒவ்வொருவராக காவல் காத்து முடிந்ததும் போது கிருஷ்ணர் வர வேண்டிய முறை. காவலுக்கு கிருஷ்ணர் புறப்பட்டார் .

இப்போது தர்மர் சொன்னார் " கிருஷ்ணா காட்டிலே ஒரு பெரிய பூதம் இருக்கிறது. அது வரவரப் பெரிதாகி கொண்டே வருகிறது. அது உங்களுக்கு ஏதாவது இடைஞ்சல் கொடுக்கும். அதனாலே நீங்கள் போகாமல் இருப்பது நல்லது " என்றார். 

அதற்கு கிருஷ்ணர் இப்படி என்மேலே உனக்கு சந்தேகம் வரலாமா?  ஏன் இப்படிப்பட்ட சந்தேகம். அது உன்னுடைய பலவீனம். நான் நிச்சயமாக காவல் பணி செய்யத்தான் போகிறேன் என்றார்.

 2 மணியிலிருந்து 3 மணி வரைக்கும் அவருடைய நேரம். 3 மணிக்கு மேலே அர்ஜுனன் வர வேண்டும். அதனால் மூன்று மணிக்கு அர்ஜுனன் வந்தான். அர்ஜுனன் வந்து பார்க்கிறான் கிருஷ்ணர் சிரித்துக் கொண்டே இருக்கிறார். அவன் பார்க்கிறான் பூதத்தையும் காணும் பிசாசும் காணோம்.

அர்ஜுனன் கேட்கிறான் " அந்த பூதத்தை அழித்து விட்டாயா? " 

இப்போது கிருஷ்ணன் சொல்கிறார் அர்ஜுனா நான் எந்த பூதத்தையும் பிசாசையும் பார்க்கவில்லை. என் கண்ணுக்கு அப்படி எதுவும் தெரியவில்லை. எதுவுமே நம்முடைய பிரதிபலிப்புதான். நம்முடைய கோபம் தான் நமக்கு முன்னால் அரக்கத்தனமாக காட்சியளிக்கிறது. எவ்வளவுக்கெவ்வளவு கோபம் அதிகரிக்கிறதோ அந்த அளவுக்குச் சமமாக அதுவும் வளர்கிறது. எனக்கு யார் மீதும் கோபமோ வெறுப்போ இல்லை.

 உண்மையிலேயே நமக்குன்னு யாரும் எதிரிகள் கிடையாது. நம்முடைய குணங்கள் தான் நமக்கு எதிரிகள். உள்ளே இருக்கிற உணர்வுகள் தான் நமக்கு பிரதி பிம்பமாக வெளியே தெரிகின்றன. வெறுப்பே இல்லாமல் எல்லாத்தையும் அன்பால் நிரப்பும்போது நம் கண் முன் அன்புதான் தெரியும் அரக்கன் தெரியமாட்டான் என்றார்.

நிபுணத்துவம்

 நிபுணத்துவம் பேசாலைதாஸ்


ஒரு ஊரில் ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவனுக்கு வில்வித்தை கற்க வேண்டும் என்று ஆசை. கற்பது மட்டும் இல்லை இந்த உலகத்திலேயே வில்வித்தையில் தன்னை விஞ்சிய ஆள்  யாரும் இருக்கக்கூடாது இதுதான் அவன் ஆசை.

 பக்கத்தில் உள்ள காட்டில் ஒரு குரு இருந்தார் வில்வித்தையில் ரொம்ப கெட்டிக்காரர். நூறு அடி தூரத்தில் ஒரு சின்ன இலையை குறிவைத்து அம்பை விடுவார். அந்த இலையை சரியாக துளைத்துக் கொண்டு போய்விடும். அவ்வளவு கெட்டிக்காரர். அவரிடம் இவன் போனான் என்னை உங்கள் சீடனாக ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். வில்வித்தை கற்றுக் கொடுங்கள் என்றான்.

அவர் சொன்னார் முதலில் கண்களை மூடாமல் உன்னிப்பாக பார்க்க கற்றுக் கொள்.  அதன் பிறகு இங்கே வா என்றார். இவன் திரும்பி வீட்டுக்கு போனான். வீட்டிலிருந்த தறியில் செல்கின்ற கரும்புகளை கண் சிமிட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டான். இந்த பயிற்சி முடிய இரண்டு வருடம் ஆனது. அதன் பிறகு அந்த குருவைத் தேடிப் போனான். கண் சிமிட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டே நின்றான்.

 சரி இப்போதுதான் நீ முதல் படியிலேயே இருக்கிறாய். இனிமேல் பார்வையை கூர்மை படுத்திக்கொள். கண்ணுக்குத் தெரியாத பொருள் தெரிய வேண்டும். சின்ன பொருள் கூட உன் கண்ணுக்கு பெரிதாக தெரிய வேண்டும். பழக்கப்படுத்திக் கொண்டு அதன் பிறகு என்னை வந்து பார் என்றார். சரி என்று சொல்லி அவன் வீட்டுக்கு போனான். தோட்டத்திலுள்ள ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத சின்ன பூச்சியை எடுத்து ஒரு புல்லில் வைத்தான். அதை வீட்டுக்கு கொண்டு வந்து ஜன்னலில் தொங்கவிட்டான். தினமும் பூச்சியை உற்றுப் பார்க்க ஆரம்பித்தான். முதலில் பூச்சி சரியாக தெரியவில்லை. நாளாக பெரிதாகியது நன்றாக பார்க்க முடிந்தது. அதன் பிறகு குருவிடம் வந்தான். கொஞ்ச நாளில் எல்லா நுணுக்கங்களையும் கற்றுக்கொண்டான். வில்வித்தையில் நிபுணன் ஆகிவிட்டான். முன்னூறு அடி தூரத்தில் உள்ள சிறிய இலையை கூட சரியாக குறி வைத்து அடித்து அம்பாலே துளை போட்டான்.

 ஒரு கோப்பையிலே தண்ணீரை நிரப்பி அதை வலது முழங்கையில் வைத்து அப்படியே வைத்துக் கொண்டு அம்பை விடுவான். குறி தவறாது கோப்பையில் உள்ள தண்ணீரும் சிந்தாது.

 இனிமே தான் சாதிக்க வேண்டியது எதுவும் கிடையாது. இருந்தாலும் அவனை மிஞ்ச ஆள் இருக்கக்கூடாது என்பதே அவன் குறிக்கோள். அதற்கு தடையாக ஒருத்தர் இருக்கிறார். அவர்தான் கற்றுக் கொடுத்த குரு. அவர் இருக்கக் கூடாது என்று நினைத்தான். அவருக்கு தெரியாமல் ஒரு அம்பை எடுத்து விட்டான்.  ஆனால் அந்த குரு கண்ணிமைக்கும் நேரத்திலே பக்கத்தில் இருந்த குச்சியை எடுத்து அம்பைத் தட்டிவிட்டார்.

 அதற்காக சீடன் பேரில் அவர் கோபப்படவில்லை. அவனை கூப்பிட்டு சொன்னார். இதோ பாரு எனக்கு தெரிந்ததை எல்லாம் உனக்கு கற்றுக் கொடுத்து விட்டேன்.  என்னை விட பெரிய குரு ஒருத்தர் இருக்கிறார். அது அந்த மலை உச்சியில் இருக்கிறார். அவரிடம் நீ கற்றுக் கொள்ள வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது என்று சொல்லி அவனை அனுப்பி வைத்தார். உடனே இவன் அந்த பெரிய குருவிடம் போனான்.

 நான் வில்வித்தையில் கெட்டிக்காரன்தானா? என்று எனக்கு தெரிய வேண்டும் என்றான். 

அந்த குரு கேட்டார் சரி அதை தெரிந்து கொள்ளலாம். அப்படி என்றால் உன்னாலே வில் அம்பு இது இரண்டும் இல்லாமலே குறி வைக்க முடியுமா? என்று கேட்டார

 இப்படி கேட்டு விட்டு அவனை ஒரு மலை உச்சிக்கு கொண்டுபோய் நிறுத்தினார். எட்டிப் பார்த்தால் கீழே பயங்கரமான பாதாளம் தலை சுற்ற ஆரம்பித்துவிட்டது. அப்படியே தலையை பிடித்துக்கொண்டு கீழே உட்கார்ந்தான். 

இப்போது குரு சிரித்துக் கொண்டே உன் வில்வித்தை என்ன ஆனது என்று பார் என்றார்.

 உங்கள் வில் எங்கே என்றான்.

வில்லா? அது எதுக்கு? வில்லும் அம்பும் தேவைப்பட்டால் நீ இன்னும் ஆரம்ப நிலையில் தான் இருக்கிறாய் என்பது அர்த்தம். உண்மையான வில் வித்தைக்கு அது இரண்டும் தேவை இல்லை என்றார். ஒன்பது ஆண்டுகள் அவரிடம் இருந்தான். அதற்குப் பிறகு ஆணவம் அவனிடம் இருக்கவில்லை. பக்குவம் அடைந்து விட்டான்.பழைய குரு மறுபடியும் இவனை வந்து பார்த்தார். நீ இப்போது நிபுணன் ஆகி விட்டாய் உன் கால்களை தொடுவதற்கு கூட நான் அருகதை இல்லாதவன் என்றார்.

 யாராவது வில்வித்தையை பற்றி கேட்டால் அவன் சொல்லுவான் பேச்சின் உச்சகட்டம் மௌனம். செயலின் உச்சகட்டம் செயலின்மை. வில்வித்தையின் உச்சகட்டம் வில்லை எய்யாமல் இருப்பதுதான் என்பான்.அதன் பிறகுதான் அவன் புகழ் எங்கும் பரவியது.

 ஒரு நாள் ஒரு நண்பன் வீட்டுக்கு போய் இருக்கிறான்.அவனுக்கு பழக்கப்பட்ட பொருள் ஒன்று இருந்தது அதை பார்த்தான். அது என்ன என்பதை சரியாக நினைவுக்கு வரவில்லை. யோசித்து பார்த்து விட்டு அந்த நண்பனையே கேட்டான். அது என்ன? அதை ஏன் இங்கு வைத்திருக்கிறாய்? என்று கேட்டிருக்கிறான்.

 அதற்கு அந்த நண்பன் சிரித்துக்கொண்டே சொல்லி இருக்கிறான். நீ வில்வித்தையில் சிறந்தவன் ஆகிவிட்டாய். அதனால் அது என்ன என்பதை நீ மறந்து விட்டாய். அதுதான் வில்லும் அம்பும் என்றான். இதுதான் நிபுணத்துவத்தின் உச்சநிலை

Tuesday, 8 February 2022

முயற்ச்சி திருவினையாக்கும்!

 முயற்ச்சி திருவினையாக்கும்!பேசாலைதாஸ்


                                           ஒரு ஊரிலே ஒரு மலை, அந்த மலையிலே ஒரு கழுகு வசித்து வந்தது, அந்த கழுகுக்கு கடவுள் மீது கண்மூடித்தனமான பற்று. ஒரு முறை கழுகு நினைத்தது, கடவுள் எல்லாம் அறிவார், எல்லோருக்கும் படியளப்பவன் என்று எண்ணி, ஒரு தீர்மானம் செய்தது, இன்று நான் உணவுக்காக எங்கும் பறந்து போவதில்லை, இந்த மலையில் உள்ள ஒரு பாறை மீது அமர்ந்து, கண்களை மூடியபடி, தியானத்தில் அமர்ந்து இருக் கப்போகின்றேன் என தீர்மானம் செய்து, அந்த தீர்மானம் சரிதான என நிச்சயிக்க, இறைவனைப்பார்த்து கேட்டது.

                                                  வானத்தில் இருந்து ஒரு குரல் கேட்டது, ஆம் உன் தீர்மானம் சரிதான் என்றது அந்த குரல். கழுகும் தியானத்தில் கண்களை மூடியபடி தியானத்தில் அமர்ந்தது, நேரம் செல்ல செல்ல கழுகுக்கு உணவு கிடைக்கவில்லை, மதியமாகி மாலையும் வந்துவிட்டது.கழுக்கு செம பசி யாகிவிட்டது. இறைவா என்னை ஏமாற்றிவிட்டாயே என்ற து கழுகு. 

அப்போது வானத்தில் இருந்து மீண்டும் அந்த குரல் ஒலித்தது, கழுகே உனக்கு உணவை நீ நினைத்த மாத்திரத்திலே தந்துவிட்டேன். திரும்பிப் பார் என்றது அந்த குரல், கழுகு திரும்பிப்பார்த்தது அங்கே ஒரு பெரிய பெருச்சாளி எலி செத்துக்கிடந்தது. அன்பர்களே நம்மில் பலபேர் இப்படி த்தான் இந்த கழுகு போல, கடவுளை மட்டும் நம்பி, வறுமையில் வாழ்பவர் பல்ர், கடவுள் நம்பிக்கை மட்டும் போதாது, நமது முற்ச்சியும் உழைப்பும் அவசியம் அப்போதுதான் வினை திருவினயாகும். தெய்வத்தால் ஆகாதெனினும் முயற்ச்சி மெய்வருந்த கூலி தரும். அன்புடன் பேசாலைதாஸ்

Tuesday, 25 January 2022

நம் எண்ணங்களே நம்மை எடை போடும்!

நம் எண்ணங்களே நம்மை எடை போடும்! பேசாலைதாஸ் 


ஒரு ஊர்லே ஒரு ராஜா இருந்தார். அவருக்கு ஒரு மந்திரி. இவர்கள் இரண்டு  பேரும் ஒரு நாள் மாலை நேரம்  நடைபயிற்சி  போனார்கள்.  ஒரு ஆத்தங்கரை ஒரமா போய்க்கொண்டிருக்கும் போது, அங்கே  ஒரு கொடியில வெள்ளரிக்காய் காய்ச்சு தொங்குவதை  பார்த்த ராஜா...  "மந்திரி அந்த வெள்ளரிக்காய பறிச்சுட்டு வா சாப்பிடலாம்"*  என்று சொன்னார்.*

*மந்திரி பறிக்க போனார்.  அங்கே உட்கார்ந்து இருந்த ஓரு குருடன் சொன்னான்.  ஐயா அது வெள்ளரிக்காய் இல்ல. அது குமட்டி காய். அது தின்னா வாந்தி தான் வரும்.* 

*ராஜா சொன்னார்.  யோவ் மந்திரி.!!  அத பறிச்சு சாப்பிடு.  வாந்தி வருதான்னு  பாக்கலாம்.* 

*வேற வழி இல்லாம மந்திரி சாப்பிட்டார். உடனே மந்திரிக்கு குமட்டிக்கிட்டு ஒரே வாந்தி.*

*ராஜா கேட்டார்.  யோவ்.!! கபோதி..!! இதுக்கு என்ன தீர்வு.? என்று,

*அந்த குருடன் சொன்னான். அது  பக்கத்துல ஒரு கை மாதிரி பச்சை இலை இருக்கும். அத கையில கசக்கி மந்திரி வாயில விட்டா வாந்தி நிற்கும் ன்னு.*

*ராஜாவும்  அப்படியே பண்ண...  மந்திரிக்கு வாந்தி நின்னு போச்சு. மந்திரிக்கு போன உசுரு திரும்பி வந்தது.*

*ராஜா குருடனை  பார்த்து கேட்டார். உனக்கு தான் கண் தெரியாதே.?  எப்படி சரியா தீர்வு சொன்னாய்.?  குருடன் சொன்னான். ராஜா..!!  இந்த நாட்ல எங்கேயும் பஞ்சம் பசி பட்டினி.  அப்படி இருக்கும் போது எவனாவது வெள்ளரி பிஞ்ச விட்டு வச்சிருப்பானா.? இல்லியே, எப்பவும் இயற்கையானது ஒரு நோய் கொடுக்கற காய கொடுத்தா இறைவன் பக்கத்துலயே  ஒரு மாற்று மருந்து வெச்சிடுவார்.*

 *ராஜாவுக்கு சந்தோஷம். ஓலையில் தன் கையெழுத்து இட்டு,

*இந்தா ஒரு டோக்கன். என் அரண்மனையில கிழக்கு வாசலுக்கு போ. பட்டை சாதம் கொடுப்பாங்க. சாப்பிட்டு ஜாலி யா இரு. சொல்லிவிட்டு ராஜா போய்ட்டார்.*

 *கொஞ்ச நாள் கழித்து ஒரு வெளியூர் வியாபாரி ராஜா கிட்ட வந்தான்.  ராஜா என்கிட்ட வைரம் நிறைய இருக்கிறது. வாங்குறீங்களா ன்னு கேட்டான்.*

*இது ஒரிஜினலா போலியா ன்னு எப்படி தெரிஞ்சுக்கறதுன்னு ராஜாவுக்கு குழப்பம்.  மந்திரிய கூப்பிட்டார்.*

*ஏற்கனவே ஒரு தடவை வாந்தி எடுத்த அனுபவம் இருந்ததால...*

*வைரத்தை  முழுங்கித்தொலைக்க  சொன்னா என்ன பண்றதுன்னு பயந்துட்டு  தெரியாதுன்னுட்டார்.*

*ராஜா சொன்னார்.  மந்திரி.!!  போய் அந்த கபோதிய கூட்டிட்டு வா.  அவன்தான் காரண காரியத்தோட சரியாக  சொல்லுவான்.*

*மந்திரி போய் அந்த குருடனை கூட்டிட்டு வந்தார். ராஜா சொன்னார்.  டேய் இது ஒரிஜினல் வைரமா.?  போலி வைரமா.?  இல்லன்னா ரெண்டும் கலந்து  இருக்கா ன்னு பார்த்து சொல்லு.*

*அந்த குருடன் அந்த மொத்த வைரத்தையும் எடுத்து மத்தியான வெயில்ல கொண்டு போய் வெச்சான். கொஞ்ச நேரம் கழித்து அதை  கையில எடுத்து பிரிச்சு....  ராஜா இதெல்லாம் வைரம். மற்றது எல்லாம் கண்ணாடின்னு பிரிச்சு கொடுத்துட்டான்.*

 *வியாபாரியும் எதோ தெரியாம நடந்துடுச்சு ன்னு சொல்லி எல்லா வைரத்தையும் இனாமா கொடுத்துட்டு நழுவிட்டான்.*

*ராஜாவுக்கு ஆச்சர்யம்.*

*எப்படிப்பா  கண்டு பிடிச்ச.? விவரமா சொல்லு.?*

 *குருடன் சொன்னான்.*

 *ராஜா.!!  வெயில்ல வைரம் சூடாகாது. ஆனா கண்ணாடி சூடாகும். அதனால சூடானது எல்லாம் கண்ணாடின்னும் சூடு ஆகாதது எல்லாம் வைரம்ன்னும் பிரிச்சேன்.*

 *ராஜா சந்தோஷமா பாக்கெட்ல கைய விட்டு ஓரு டோக்கன் எடுத்து குருடன் கிட்ட குடுத்து போடா மேற்கு வாசலுக்கு. டோக்கன  குடுத்து பட்டை  சாதம் வாங்கி சாப்பிட்டு சந்தோஷமா இருன்னு சொல்லி அனுப்பி வச்சார்.*

*இப்படியே  கொஞ்ச நாள் போச்சு. ராஜா தன் மகனுக்கு கல்யாணம் பண்ண வரன் தேட ஆரம்பிச்சார். பக்கத்து ஊர்ல இருந்து எல்லாம் இளவரசி கொடுக்க தயாராக இருந்தாங்க. ராஜாவுக்கு குழப்பம்.*

*யாரை தேர்ந்து எடுப்பதுன்னு. மந்திரிகிட்ட  கேட்கிறார். எல்லா பொண்ணுமே  நல்லா இருக்குன்னு பயந்து கிட்டே மந்திரி  சொல்றார்.*

 *ராஜா பார்த்தார்.*

 *கூப்புடுங்கடா  அந்த கபோதிய.*

 *குருடன் வந்தான்.*

 *ராஜா குருடன் கிட்ட சொன்னார்.  என் மகனுக்கு கல்யாணம் பண்ண பொண்ணு பார்க்குறேன்.  எந்த ராஜாவோட குமாரி சரியா இருக்கும்ன்னு காரண காரியத்தோட தெளிவா சொல்லு.*

*குருடன் சொன்னான்.*

 *ராஜா..!! அடுத்த நாட்டை விட்டுட்டு அதுக்கு அடுத்த நாட்டு ராஜாவோட  பொண்ண பாருங்கன்னான். அந்த ராஜா உங்க சம்பந்தி ஆயிட்டா  பக்கத்து நாட்டு ராஜா உங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவில இருப்பான். அப்போ எல்லை பிரச்சினை வராது. பொண்ண கொடுத்ததால அந்த இடைப்பட்ட பகுதில பிரச்சினை வராம பார்த்துப்பான்.*

 *ராஜாவுக்கு ஒரே குஷி.*

*சபாஷ்.!! இந்தா  டோக்கன்.  அரண்மனையின் வடக்கு வாசலுக்கு போடா. பட்டை சாதம் குடுப்பாங்க. வாங்கி சாப்பிட்டு சந்தோஷமா இரு அப்படின்னார்.*

 *குருடனும் போய்ட்டான்.*

*கொஞ்ச நாள் போச்சு. ஒரு நாள் ராஜா அந்த குருடனை தன்னோட அந்தரங்க ஆலோசனை அறைக்கு  வர சொன்னார்.*

*டேய்.!!*

*நான் ஒன்னு  கேட்பேன். சரியா காரண காரியதோட சொல்லனும்.*  *அப்படின்னார். குருடனும் சரின்னான். இந்த ஊர்ல  எல்லோரும் என்னைய*

*பிச்சைகாரனுக்கு பிறந்த பய அப்படின்னு சொல்றாங்க. இதுக்கு நீ என்ன சொல்ற.?  சரியா சொல்லனும் என்றார்.*

 *குருடன் அமைதியா இருந்தான்.*

 *பதிலே பேசல.*

*ராஜா திரும்ப கேட்டார்.*

*குருடன் அமைதியா  சொன்னான்.*

 *ராஜா நீங்க திரும்ப திரும்ப கேட்கறதால சொல்றேன்.*

 *நெசமா நீங்க பிச்சை காரனுக்கு பிறந்தவன் தான். அதுல சந்தேகமே வேணாம்  அப்படின்னான்.*

 *ராஜாவுக்கு தூக்கி வாரிப்போட்டது. ரொம்ப வருத்தம். ஏன்டா என்னய பார்த்தா இப்படி கணிச்சே..?? ன்னு வருத்தமா கேட்டார்.*

*ராஜா...*

*முதல்ல குமட்டி காய பத்தி சொன்னேன். நீங்க சந்தோஷம் ஆயிட்டீங்க. ஆனா குடுத்தது பட்டை சாதத்துக்கு  இலவச டோக்கன்.*

 *நிஜமான ராஜாவா இருந்தா கையில இருந்த மோதிரத்தை கழட்டி குடுத்து இருப்பார்.*

 *அப்புறம் கோடி கணக்குல வைரம் கிடைக்க வழி செஞ்சேன். நிஜமான ராஜாவா  இருந்தா கழுத்துல இருந்த வைர மாலைய குடுத்து இருப்பார்.*

 *ஆனா நீங்க குடுத்தது பட்டை  சாத டோக்கன்.*

 *மூன்றாவது... ஒரு ராஜ்ஜியமே உங்க கைகுள்ள வருவதற்கு வழி சொன்னேன்.  உண்மையான  ராஜாவா இருந்தா நாலு கிராமத்த எழுதி  குடுத்து இருப்பார்.*

 *நீங்க குடுத்தது வடக்கு வாசல் பட்டை  சாத டோக்கன்.*

*ஆக....  சோத்தை தாண்டி உங்க எண்ணம் போகல. உலகத்துலேயே பெரிய விஷயம் சோறுன்னு முடிவு பண்ணிட்டீங்க. இதுல இருந்து தெரியல.?*  

*நீங்க பிச்சைக்காரனுக்கு பிறந்தவன்னு.?  ஏன்னா உங்க புத்தி டோக்கனோடவும் பட்டை சாதத்தோட வும்  முடிஞ்சு போச்சு. அதுக்கு மேல போகல என்றான்.*

*மன்னர் வெட்கி தலைகுனிந்தார். அன்பர்களே நம்மிடம் இருக்கும் பணமோ, செல்வமோ, படிப்போ நமக்குள்ள நல்ல அபிப்பிராயத்தை உருவாக்குவதில்லை, நாம் செய்யும் உதவிகளும், நாமுக்குள் உள்ள தரமான எண்ணங்களை வைத்தே மற்றவர் நம்மை எடை போடுவார்கள்

அன்புடன்  பேசாலைதாஸ்

Friday, 24 December 2021

ரோஜாவின் ராஜா மனம்!

 ரோஜாவின் ராஜா மனம்! பேசாலைதாஸ் 


மனம் எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தது என்பதற்கு ஒரு சின்ன உதாரணம்..

ஒரு பெண், லண்டன் நகரத்தில் வாழ்பவர். அங்குள்ள கால நிலைக்கு ரோஜா மலர்கள் நன்கு வளரும். அவை எல்லோருக்கும் பிடிக்கும். ஆனால், இந்த பெண்ணிற்கு ரோஜா மலர்கள் என்றாலே அலர்ஜி. ஒரு பூ அருகிலிருந்தாலே, அவர் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வரும், தும்மல் வரும். ரொம்பவும் கஷ்டப்படுவார். அதனால் ரோஜா மலர்கள் அருகில் செல்லாமல் பார்த்துக் கொள்வார்.

இந்த சூழ்நிலையில் ஒருநாள், அவருடைய ஆபீசில் ஒரு மீட்டிங். கலந்து கொள்ளப் போனார். அந்த மீட்டிங் அறைக்குள் நுழைந்தவுடன் அவருக்கு ஒரே அதிர்ச்சி. ஒரு பெரிய டேபிளில் நூற்றுக்கணக்கான ரோஜா மலர்களை வைத்து அலங்கரித்திருந்தார்கள்.

ஒரு பூ அருகில் இருந்தாலே நமக்கு அலர்ஜியாச்சே, இவ்வளவு பூக்கள் மத்தியில் நாம் எப்படி மீட்டிங்கை அட்டென்ட் செய்யப் போகிறோம்' என்று பயந்தார்.

ஆனால் வேறு வழியில்லாமல், அவருக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தில் சென்று அமர்ந்தார். பூக்களைப் பார்த்ததுமே அவருக்கு கண்களில் இருந்து நீர் வந்தது, தும்மலும் வந்தது, முகமெல்லாம் சிவந்து விட்டது.

மீட்டிங் இன்னும் ஆரம்பிக்கப் படவில்லை, இந்த சூழ்நிலையில், பின்னாலிருந்து ஒருவர் எழுந்து வெளியில் செல்கிறபோது "இந்த பூக்களைப் பாருங்கள். நிஜமான பூக்கள் போலவே இருக்கின்றன.." என்று வியந்தபடி கூறிக்கொண்டே சென்றார்.

அப்பொழுதுதான் இவருக்கு தெரிந்தது, அந்த பூக்கள் உண்மையான பூக்கள் அல்ல. எல்லாமே காகிதத்தால் செய்யப்பட்ட செயற்கை மலர்கள் என்று.

இவர் யோசித்தார்.. "இந்த பூக்கள் எப்படி எனக்கு அலர்ஜியை ஏற்படுத்த முடியும்..?"

இப்படி நினைத்த மறுவினாடியே அவருடைய அலர்ஜிக்குண்டான அறிகுறிகள் அனைத்துமே மறைந்து விட்டன.

இதுதான் நமது மனம்..

இந்த மனதால் நோய்களை உருவாக்கவும் முடியும்.. குணப்படுத்தவும் முடியும்..

இந்த மனதால்

 பிரச்னையை உருவாக்கவும் முடியும்.. அதற்கு தீர்வையும் தர முடியும்.

எனவே,

நேர்மறை_எண்ணங்களை மட்டும் எண்ணி, மனதை நல்ல முறையில் பயன்படுத்துவோம்.

பொறுமையைவிட மேலான தவமுமில்லை.திருப்தியை விட மேலான இன்பமுமில்லை.இரக்கத்தை விட உயர்ந்த அறமுமில்லை.மன்னித்தலை விட ஆற்றல் மிக்க ஆயுதமில்லை…!

தோல்விகள் சூழ்ந்தாலும். இருளை விளக்கும் கதிரவன் போல அதனை நீக்கி அடுத்தடுத்த வெற்றி படியில் கால் அடி எடுத்து வையுங்கள். முடியும் வரை அல்ல, உங்கள் இலக்கினை அடையும் வரை.விவேகத்துடன் ஒவ்வொரு பிரச்சனைக்கும் முடிவு காண முயலுங்கள். இந்த விடியல் உங்கள் வாழ்விலும் விடியட்டும்…!

Wednesday, 15 December 2021

கணித மேதை இராமாநுஜம்

 கணித மேதை இராமாநுஜம் 

பற்றி ஓஷோ..

1887ல்  பிறந்தவர் ராமானுஜம்.

ஏழை பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்த 

இவர் மேல் நிலை பள்ளிப்படிப்பை கூட தாண்டவில்லை.

ஒரு எழுத்தர் வேலைக்கு சேரவே 

படாத பட்ட இவர் யாருடைய வழிகாட்டலும் போதனைகளும் இன்றியே கணிதத்தில் கில்லாடியாக இருந்தார்.

இவர் பணிபுரியும் இடத்தில் உடன் பணிபுரிபவர்கள் இவர் கணித 

திறமையை கண்டு அதிசயப்பட்டனர்.

அவர் அலுவலக மேலாளர் ஒருவர் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைகழக பேராசியர் ஹார்டியின் முகவரியை கொடுத்து 

கடிதம் எழுத தூண்டினார்.

ஆனால் இராமானுஜம் வெறும் கடிதமாக இல்லாமல் இரண்டு வடிவியல் தேற்றங்களுக்கு விடை கண்டுபிடித்து ஹார்டிக்கு அனுப்பினார்.

யாருயா அது இவ்வளவு கடினமான தேற்றத்தை சுலபமாக விடையளித்திருக்கிறானே அதுவும் சின்னப்பையன் என்று வேறு சொல்கிறான்.

அந்த செல்லத்தை கையோடு கூட்டினு வாங்கைய்யா என ஹார்டி தன் உதவியாளருக்கு கட்டளையிட்டார்.

இங்கிலாந்துக்கு பறந்தார் இராமானுஜம்.

முதலில் சோதித்த ஹார்டி இந்த பையன் முன்னிலையில் கணிதத்தில் தான் ஒரு பாப்பா என உணர்ந்தார்.

ஒரு கணக்கை கரும்பலகையில் எழுதினால் எப்படிப்பட்ட அறிவாளியாக இருந்தாலும் நிதானமாக யோசித்தே விடை சொல்வார்.

இராமானுஜம் கேள்வி கேட்டவர் முடிக்குமுன்னே சரியான விடையை 

சட்டென சொல்கிறார்.

அவன் சொன்னது சரியா என சோதிப்பதற்கு தான் அவருக்கு நேரம் பிடித்தது.

லண்டனில் வாழ்ந்து வரும் மற்றொரு கணித மேதைக்கும் இராமனுஜத்திற்கும் ஒரு சிக்கலான கணக்கை கொடுத்தார் ஹார்டி.

ஓரிரு  மணித்துளிகளில் இராமானுஜம் விடையை ஒரு தாளில் எழுதி கொடுத்துவிட்டார்.

அந்த மற்றொரு கணிதமேதை விடை கண்டுபிடிக்க ஆறு மணி நேரம் பிடித்தது.

மெட்ரிக் படிப்பில் தோற்றுப் போன 

ஒருவர் எப்படி கணிதத்தில் இவ்வளவு சாமார்த்தியமாக இருக்க முடியும் என சற்று குழம்பி தான் போனார் ஹார்டி.

மேலும் இராமானுஜர் மனதால் வேகமானவராகவோ அதிக மனோசக்தி உள்ளவராகவும் தெரியவில்லை.

இவர் மேதமைக்கு எந்த புறக்காரணமும் இருப்பதாக தெரியவில்லை.

மனதை கடந்த ஏதோ ஒரு அமானுஷ்ய சக்தி இராமனுஜத்திடம் இருப்பது மட்டும் ஊர்ஜிதமானது.

மிகுந்த பயிற்சியும் பெரிய மேதைகளிடம் பயின்றவர்கள்கூட இராமனுஜத்திடம் தோற்றுப்போவது வாடிக்கையாக மாறியது.

தனது முப்பத்து மூணாவது வயதில் எலுப்புறுக்கி நோயால் பாதிக்கப்பட்டார் இராமானுஜம்.

அவரை காண ஹார்டியும் ஒரு சில 

லண்டன் கணித மேதைகளும் 

அந்த மருத்துவமனைக்கு வந்தனர்.

அவர்கள் வந்த காரின் நம்பரை பார்த்த இராமனுஜம் நாலு சிறப்பு அம்சங்கள் உங்கள் கார் எண்ணில்  இருப்பதாக கூறினார்.

அங்கிருந்து விடைபெற்ற ஹார்டி 

குழுவினர் அந்த எண்களை வைத்து மூளையை கசக்கி பார்த்தும் 

அவர்களுக்கு விடைகிடைக்கவில்லை.

கொஞ்ச நாளில் இராமானுஜம் 

இறந்து போனார்.

அவர் இறந்து மூன்று மாதத்திற்கு பிறகு தான் அந்த எண்ணின் மூன்று சிறப்பு அம்சங்களை கண்டுபிடித்தார் ஹார்டி.

நாலாவது சிறப்பு  அம்சத்தை கண்டுபிடிக்க அவருக்கு இருபது ஆண்டுகள் பிடித்தது.

இவ்வளவு பெரிய அறிவாற்றல் இராமனுஜத்திற்கு எப்படி வந்தது 

என எந்த ஜாம்பவானுக்கும் இறுதிவரை விளங்கவில்லை.

இராமனுஜத்திடம் ஒரு கேள்வி கேட்டால் 

அவர் ஒரு நிமிடம் கண்ணை மூடுவார்.

அவர் இரண்டு கருவிழிகளும் புருவ மத்தியில் போய் சொருகிக்கொள்ளும்.

அப்போது புருவ மத்தியிலுள்ள ஒரு சிறு ஓட்டையிலுள்ள மூண்றாவது கண் திறந்து கொள்ளும்.

உடனே சரியான விடை தானாக வெளிவரும். 

அந்த நெற்றிக்கண் திறக்குமானால் சிக்கலான மண்டலங்கள் கூட தெளிவாக தெரிய ஆரம்பிக்கும்.

நாமெல்லாம் ஒரு கதவின் சாவி ஓட்டை வழியே ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு தான் பார்த்து வருகிறோம்.

நெற்றிக்கண் திறந்து கொண்டால் முழு வானமும் புலப்பட தொடங்கும்.

இந்த மூண்றாவது கண்ணை திறக்கும் முயற்சியாக தான் இந்துக்கள் குங்கும திலகத்தை புருவ மத்தியில் வைக்கிறார்கள்.

Bioclock என்றால் என்ன?*

 Bioclock என்றால் என்ன?* 

நாம் வெளியூர் செல்ல வேண்டும் என்றால் அதிகாலை 4.00 மணிக்கு அலாரம் செட் பண்ணிவிட்டு தூங்கி விடுவோம். ஆனால் அலாரம் அடிப்பதற்கு முன் எழுந்து விடுவோம். இது தான் Bioclock. 

நமக்கு தெரிந்த வட்டத்தில் எல்லோரும்

60 - 70 வயதில் இறந்து விடுகிறார்கள். எனவே நாமும் 60-70 வயதில் இறந்து விடுவோம். 

50 வயதில் எல்லா நோய்களும் வந்து விடும் என்று நம்பி நமது Bioclock இல் செட் செய்துவிடுகிறோம். 

அதனால்தானோ என்னவோ 50 வயதில் நோய் வருகிறது.

70 வயதில் செத்து விடுகிறோம். நமக்கு தெரியாமலே நமது Bioclock ஐ தவறாக செட் செய்து விடுறோம். 

சீனாவில் பெரும்பாலோனார் 100 வயது வாழ்கிறார்கள். அவர்களது Bioclock அப்படி செட் செய்யப் பட்டுள்ளது. 

எனவே நண்பர்களே, 

1. நாம்  குறைந்தது 100 வயது வரை வாழ்வோம் என்று Bioclock ஐ மாற்றி அமைப்போம். 

2. நமக்கு இந்த சின்ன வயதில் (40 இலிருந்து 60 வயதுக்குள்) எந்த நோயும் வர வாய்ப்பே இல்லை என நம்புவோம். 

3. டை அடியுங்கள் (முடி இருந்தால் 😂). இளமையாக தோற்றம் அளியுங்கள் . வயதான தோற்றத்தை அனுமதிக்காதீர்கள். 

4. சுறுசுறுப்பாக இருங்கள். வாக்கிங்  போங்கள். 

5. வயதாக வயதாக ஆரோக்கியம் கூடும் என்று நம்புங்கள். (அது தான் உண்மை). 

6. எல்லாத்துக்கும் இந்த மனசு தான் காரணம். Never, ever allow the bioclock set your ending. 

*எண்ணங்களே வாழ்க்கை.

முதுமை பாதத்திலிருந்து மேல் நோக்கித் தொடங்குகிறது!

* உங்கள் கால்களை செயல்பாட்டிலும் & வலுவாக வைத்திருங்கள் !! 

Keep your Legs Active and Strong !!!

 தினசரி வயதாகிக்கொண்டே இருக்கும்போது, ​​நம் கால்கள் எப்போதும் சுறுசுறுப்பாகவும் வலுவாகவும் இருக்க வேண்டும். நாம் தொடர்ந்து  வயதாகும்போது, ​​நம் தலைமுடி நரைத்து (அல்லது) சருமம் தளர்ந்து (அல்லது) முகத்தில் சுருக்கங்கள் வருவதற்கு நாம் பயப்படக்கூடாது.

 * *நீண்ட ஆயுளின் அறிகுறிகளில், பிரபலமான அமெரிக்க பத்திரிகை "வருமுன் தடுப்பு" (prevention) மூலம் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கைக்கு, வலுவான கால் தசைகள்  அனைத்திற்கும் மேலே மிக முக்கியமான மற்றும் இன்றியமையாத ஒன்றாக பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. 

* தயவுசெய்து தினமும் நடந்து செல்லுங்கள். 

உங்கள் கால்களை இரண்டு வாரங்களுக்கு அசைக்கவில்லை என்றால், உங்கள் உண்மையான கால் வலிமை 10 வருடங்கள் குறையும். 

*நடந்து செல்லுங்கள்* 

டென்மார்க்கில் உள்ள கோபன்ஹேகன் பல்கலைக்கழகத்தின் ஒரு ஆய்வு, முதியவர்கள் மற்றும் இளைஞர்கள், இரண்டு வாரங்கள் *செயலற்ற நிலையில் இருந்தால்  கால் தசை வலிமை *மூன்றில் ஒரு பங்கு பலவீனமடையலாம் என்கிறது. இது 20-30 வருடங்கள் முதுமையடைவதற்கு சமம் !!

 *எனவே நடந்து செல்லுங்கள்* 

கால் தசைகள் பலவீனமடைவதால், நாம் மறுவாழ்வு மற்றும் உடற்பயிற்சிகள் செய்தாலும், மீட்க நீண்டகாலம் பிடிக்கும். நடங்கள். அதனால், *நடைபயிற்சி போன்ற வழக்கமான உடற்பயிற்சி மிகவும் முக்கியமானது *

. நமது முழு உடல் எடை/ சுமையை கால்களே தாங்குகிறது. 

* *கால்கள் ஒரு வகையான தூண்கள் *, மனித உடலின் முழு எடையையும் தாங்கும். 

*தினமும் நடைபயிற்சி.*

சுவாரஸ்யமாக, ஒரு நபரின் எலும்புகளில் 50% & தசைகளில் 50%, இரண்டு கால்களிலும் உள்ளன. 

*நடந்து செல்லுங்கள்* 

மனித உடலின் மிகப்பெரிய மற்றும் வலுவான மூட்டுகள் மற்றும் எலும்புகளும் கால்களில் உள்ளன.

 *10,000 அடிகள் / நாள்*

  வலுவான எலும்புகள், வலுவான தசைகள் மற்றும் நெகிழ்வான மூட்டுகள் உடலின் 

*இரும்பு முக்கோணத்தை உருவாக்கி

  மனித உடலைச் சுமக்கிறது. *

 * ஒருவரின் வாழ்க்கையில் 70% மனித செயல்பாடு மற்றும் ஆற்றல் எரித்தல்(burning the calories) இரண்டு கால்களால் செய்யப்படுகிறது. இது உங்களுக்கு தெரியுமா?

 ஒரு நபர் இளமையாக இருக்கும்போது, ​​அவருடைய/ *தொடைகள் 800 கிலோ எடையுள்ள ஒரு சிறிய காரைத் தூக்கும் வலிமை கொண்டவை! * 

*கால் உடல் நடமாட்டத்தின்(locomotion) மையம் *.

 இரண்டு கால்களும் சேர்ந்து மனித உடலின் 50% நரம்புகளையும், 50% இரத்தக் குழாய்களையும், 50% இரத்தத்தையும் அவற்றின் வழியே பாய்கிறது. இது உடலை இணைக்கும் மிகப்பெரிய சுழற்சி நெட்வொர்க். *எனவே தினமும் நடந்து செல்லுங்கள்.*

 * கால்கள் மட்டும் ஆரோக்கியமாக இருக்கும்போது, ​​இரத்த ஓட்டத்தின் வளமையான மின்னோட்டம் சீராக செல்லும். எனவே வலுவான கால் தசைகள் உள்ளவர்கள் கண்டிப்பாக வலுவான இதயத்தைக் கொண்டிருப்பார்கள். 

ஒருவரது வயது, பாதத்தில் இருந்து மேல் நோக்கித் தொடங்குகிறது. ஒரு நபர் இளமையில் இருப்பது போலல்லாமல் வயதாகும்போது, ​​மூளை மற்றும் கால்களுக்கு இடையே நடைபெறும் ஆணைகள் பரிமாற்றத்தின் துல்லியம் மற்றும் வேகம் குறைகிறது.

*தயவுசெய்து நடந்து செல்லுங்கள்*

 கூடுதலாக, எலும்பின் உரமான கால்சியம் என்று அழைக்கப்படுவது விரைவில் அல்லது பின்னர் காலப்போக்கில் இழக்கப்படும், இதனால் வயதானவர்கள் எலும்பு முறிவுகளுக்கு ஆளாகிறார்கள்.

 *நடங்கள்.*

வயதானவர்களில் எலும்பு முறிவுகள் தொடர்ச்சியான சிக்கல்களைத் தூண்டும், குறிப்பாக மூளை த்ரோம்போசிஸ் போன்ற ஆபத்தான நோய்கள். 

பொதுவாக  வயதான நோயாளிகளில் 15%,  தொடை எலும்பு முறிவு ஏற்பட்ட ஒரு வருடத்திற்குள்  இறந்துவிடுவார்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? 

*தவறாமல் தினமும் நடந்து செல்லுங்கள்* 

▪️ *கால்களுக்கு உடற்பயிற்சி செய்வது, 60 வயதிற்கு பிறகும் கூட தாமதமல்ல. * நம் கால்கள் படிப்படியாக வயதாகிவிட்டாலும், நம் கால்களுக்கு உடற்பயிற்சி செய்வது வாழ்நாள் முழுவதும் வேலை. 

*10,000 அடிகள் நடக்க*

 எப்பொழுதும் கால்களை அடிக்கடி வலுப்படுத்துவதன் மூலம், ஒருவர் மேலும் வயதானதை தடுக்கலாம் அல்லது குறைக்கலாம். 

*365 நாட்கள் நடைபயிற்சி* 

உங்கள் கால்களுக்கு போதுமான உடற்பயிற்சி கிடைப்பதற்கும், உங்கள் கால் தசைகள் ஆரோக்கியமாக இருப்பதை உறுதி செய்வதற்கும் தயவுசெய்து தினமும் குறைந்தது 30-40 நிமிடங்கள் நடக்க வேண்டும். 

*இந்த முக்கியமான தகவலை உங்கள் 40 வயது கடந்த நண்பர்கள் மற்றும் குடும்ப உறுப்பினர்களுடன் பகிர வேண்டும், ஏனெனில் ஒவ்வொருவரும் தினமும் வயதாகி வருகிறார்கள்*

எல்லாம் விதிப்படியே


 

தையல் ஊசி


 

வம்பு சண்டை

வம்பு சண்டை   பேசாலைதாஸ்

ஒரு முறை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், அவரது சகோதரர் பலராமர் மற்றும் அர்ஜுனன் ஆகிய மூவரும் ஒரு அடர்ந்த வனத்தின் வழியாகச் சென்றுக்கொண்டிருந்தனர். அப்போது நேரங்கடந்து நள்ளிரவாகிவிட்டதால், மூவரும் ஒரிடத்தில் தங்கி உறங்கி விட்டு, விடிந்த பின் செல்லலாம் என்று முடிவெடுத்தனர்.

காட்டில் கொடிய மிருகங்கள் இருக்கும் காரணத்தினால், மூவரும் ஒரே நேரத்தில் உறங்கக்கூடாது என்று, ஜாமத்திற்கு ஒருவர் உறங்காமல் மற்ற இருவருக்கும் காவல் இருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தனர். அதன்படி முதலில் அர்ஜுனன் காவல் இருக்க ஸ்ரீகிருஷ்ணரும், பலராமரும் தூங்க ஆரம்பித்தனர்.

அப்போது திடீரென ஒரு புகை மண்டலம் தோன்றியது .அதிலிருந்து ஒரு பயங்கர உருவம் வெளிவந்தது . அகன்ற நாசியும் , கோரப் பற்களும் , பெரியக் கண்களுமாக இருந்தது அவ்வுருவம். ஒரு மரத்தடியில் பலராமரும், ஸ்ரீகிருஷ்ணரும் தூங்குவதையும் , அவர்களுக்கு அர்ஜுனன் காவல் இருப்பதையும் கண்ட அவ்வுருவம் தூங்கும் அவ்விருவரின் அருகில் சென்றது.

அதைக் கண்ட அர்ஜுனன் கோபத்துடன் அந்த உருவத்தைத் தடுத்தான். அப்போது அவ்வுருவம், அவ்விருவரையும் தான் கொல்லப்போவதாகவும், அதற்கு நீ எனக்கு உதவ வேண்டும் என்று அர்ஜுனனிடம் கேட்டது. அதைக் கேட்டு மிகுந்த கோபம் கொண்ட அர்ஜுனன் அவ்வுருவத்தைத் தாக்கினான்.

அர்ஜுனனின் கோபம் அதிகமாக அதிகமாக , அவ்வுருவத்தின் பலமும் அதன் வடிவமும் பெரிதாகியது .அர்ஜுனன் இன்னும் மிகுந்த ஆக்ரோஷத்தோடு அதனுடன் சண்டையிட்ட போது, அதன் வடிவம் பூதகரமாகியது.அர்ஜுனனை பலமாகத் தாக்கி விட்டு மறைந்தது.

இரண்டாம் ஜாமத்திற்கு காவலிருப்பது பலராமர் முறை என்பதால், அவரை எழுப்பி விட்டு அர்ஜூனன் உறங்க ஆரம்பித்தான். பலராமர் காவல் இருந்தார். அப்போது மீண்டும் அவ்வுருவம் அங்கு தோன்றி, அர்ஜுனனிடம் கூறியது போலவே பலராமரிடமும் கூறியது. அதைக் கேட்டு கோபம் கொண்ட பலராமரும் அதனுடன் கடுமையாகச் சண்டையிட்டார்.

அவ்வுருவம்மும் அடிபணிவதாய் இல்லை. பலராமரின் கோபம் அதிகமாக அதிகமாக அவ்வுருவத்தின் பலமும் அதன் வடிவமும் பெரிதானது. பின்பு அர்ஜுனனைத் தாக்கியதைப் போலவே, பலராமரையும் கடுமையாகத் தாக்கி விட்டு, மறைந்தது அவ்வுருவம்.

மூன்றாம் ஜாமம் காவலிருப்பது ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் முறையாவதால், அவரைக் காவலுக்கு எழுப்பி விட்டு பலராமர் படுக்கச் சென்றார். இப்போதும் அப்பொல்லாத உருவம் தோன்றியது. அதைக் கண்ட கிருஷ்ண பரமாத்மா பலமாகச் சிரித்தார்.

”ஏன் சிரிக்கிறாய்" ?! எனக் கேட்டது அவ்வுருவம்.

"உனது தூக்கிய பற்களும், பெரிய முட்டைக் கண்களையும் கண்டு தான்” என சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் கூறினார். அவர் தன்னைக் கேலி செய்வதைக் கண்டு ஆக்ரோஷத்துடன் அவ்வுருவம் ஸ்ரீகிருஷ்ணருடன் சண்டை போட்டது. கிருஷ்ணரோ புன்னகையை மாறாமல் அக்கொடிய உருவத்துட சண்டையிட்டார்

கிருஷ்ணர், சிரிக்கச் சிரிக்க அவ்வுருவத்தின் பலமும் அதன் வடிவமும் குறைந்து கொண்டே போனது. இறுதியில் அவ்வுருவம் சின்னஞ்சிறு புழுவாக மாறி தரையில் நெளிந்தது.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அப்புழுவை எடுத்து ஒரு துணியில் முடிந்து வைத்தார்.

பொழுதும் விடிந்தது. பலராமரும், அர்ஜுனனும் உறக்கத்திலிருந்து எழுந்தனர்,. இருவரும் இரவில் ஒரு பயங்கர உருவம் வந்ததும், அவர்களைத் தாக்கியதும், அவ்வுருவம் வளர்ந்து வளர்ந்து பின்னர் பெரிதாகியதைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது அங்கு வந்த ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தனது துணியில் முடிந்திருந்த புழுவைக் காட்டி, "நீங்கள் இருவரும் நேற்று ஜாமத்தில் தீவிரமாக சண்டை போட்ட உருவம் இது தான்" எனக் கூறினார். "நீங்கள் இருவரும் அதனுடன் சண்டையிடும் போது கடுமையாகக் கோபப்பட்டீர்கள்". உங்கள் கோபம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க அதன் பலமும்,வடிவமும் அதிகரித்தது. நான் சிரித்துக் கொண்டே சண்டை போட்டதால், இதன் பலமும்,வடிவமும் குறைந்து கொண்டே வந்து பின்பு ஒரு புழுவாக மாறி விட்டது".

🌹வம்பு சண்டைக்கு வருபவனை விட்டு, புன்னகையோடு வெளியேறி விலகிச் சென்று விட்டால், அவன் புழுவுக்கு சமமாகி விடுவான். "கோபத்தைக் குறைப்பவனே ஞானி " என்ற உண்மையை எடுத்துக்காட்டினார் .ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் இந்த உபதேசம் நமக்கும் வாழ்வின் பல சூழ்நிலைகளுக்கும் பொருந்தும்🌹

இப்படித் தான் *நாமும் பல விஷயங்களில் எதிர் வினையாற்றாமலிருந்தாலே, அவ்விஷயம் மிகப்பெரிய பிரச்சனை ஆகாமல் பிசுபிசுத்துப் இந்த புழுப் போல் ஒன்றும் இல்லாமல் போய் விடும்*

திட்டம் போட்டுச் செய்கிற உதவி


திட்டம் போட்டுச் செய்கிற உதவி பேசாலைதாஸ்
அன்பர்களே நாம் செய்யும் உதவிகளை தர்மம் என்ற கணிப்பில் சிலர் தவறாக புரிந்து கொள்கி ன் றார்கள். தமது சொந்தங்கள், உறவுகளின் வாழ்வு மேம்பட புலம் பெயர்ந்த உறவுகள் நிறைய உதவிகள் செய்கின்றார்கள், இறுதியில் அந்த உதவியினால் மனம் நொந்து இருக்கின்ற உறவுகளும் அறுந்துபோன கசப்பான அனுபவ ங்கள், உங்களில் பலருக்கு இருக்கக்கூடம், கடைசி யில், போகட்டும் புண்ணியமாவது கிடைக்கட்டும் என்று நீங்களே உங்கள் மனதை தேற்றிக்கொள் வீர்கள். உண்மை இதுதான் உங்களுங்கு புண்ணி யமும் கிடைக்கப்போவதில்லை, காரனம் அதை நீங்கள் திட்டம் போட்டு, ஏதோ ஒரு சுயநலத்திற்காக் செய்த உதவிகள், புண்ணியக்கணக்கில் சேர்க்க முடியாது என சித்திரகுப்தன் சொல்லுவார். இதை விளக்க அழகான சம்பவத்தை கதையாக சொல்கின்றேன்.

                                                              ஆலயம் ஒன்றில் ஆன்மிக உபதேசம் நடந்து கொண்டிருந்தது. ‘‘அடுத்தவர்களுக்கு உதவுங்கள்... ஆண்டவன் உங்களு க்கு உதவுவார்!’’ கூட்டம் முடிந்ததும் மூன்று இளைஞர்கள் எழுந்து வந்த னர். ‘ஐயா! உங்கள் உபதேசப்படி நடக்க நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம். நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்... எப்படிச் செய்ய வேண்டும்... சொல்லு ங்கள்... செய்கிறோம்!’’ ‘‘எது வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். இப்ப உதாரணத்துக்கு, வயசான ஒரு பெரியவர் சாலையைக் கடக்கறதுக்கு நீங்க உதவலாம்!’’ இளைஞர்கள் ஆர்வத்தோடு போனார்கள்.

                                                          அடுத்த வாரம் திரும்பி வந்தார்கள். பெரியவர் கேட்டார்.  ‘‘என்ன... யாருக்காவது உதவி செய்தீர்களா?’’  ‘‘செய்தோம்!’’ என்றார்கள் மூன்று பேரும். ‘‘என்ன செய்தீர்கள்? ஒவ்வொருவராக வந்து சொல்லுங்கள்... பார்க்கலாம்!’’ முதல் இளைஞன் வந்தான்.  ‘‘முதியவர் ஒருவர் சாலையைக் கடக்க நான் உதவினேன்!’’ பெரியவருக்கு மகிழ்ச்சி யாக இருந்தது.  உபதேசத்துக்குத் தக்க பலன் கிடைத்ததாக உணர்ந்து பெருமைப்பட்டார். 

                                                         அடுத்த இளைஞனைக் கூப்பிட்டுக் கேட்டார்: ‘‘நீ என்ன செய்தாய்?’’  ‘‘நானும் வயசான பெரியவர் ஒருவர் சாலையைக் கடக்க உதவினேன்!’’ பெரியவர் கொஞ்சம் யோசித்தார். அப்புறம் அடுத்த வனை அழைத்தார்:  ‘‘நீ என்ன செய்தாய்?’’  ‘நானும் முதியவர் ஒருவர் சாலையைக் கடக்க உதவினேன்!’’ பெரியவருக்குச் சந்தேகம்.  ‘‘எப்படி இது... உங்க மூன்று பேருக்கும் மூன்று பெரியவர்கள் கிடைத்தார் களா?’  ‘‘அப்படியெல்லாம் இல்லை.. ஒரே பெரியவர்தான்!’’ ‘‘என்னது... அந்த ஒருத்தர் சாலையைக் கடக்க நீங்க மூணு பேர் தேவைப்பட் டதா?’’ ‘‘மூணு பேர் இருந்தும் அது சிரமமாத்தான் இருந்தது!’’  ‘‘என்ன சொல்றீங்க?’’ ‘‘அந்தப் பெரியவர் சாலையைக் கடக்க விரும்பலே... இருந்தாலும் வலுக்கட்டாயமா நாங்க அவரைத் தூக்கிக் கொண்டு போய் அடுத்த பக்கத்திலே விட்டோம்!’’

நண்பர்களே! ‘ஆண்டவனை உச்சரிக்கிற உதடுகளை விட அடுத்தவனுக்கு உதவுகிற கரங்கள் மேலானவை!’ என்று பெரியவர்கள் சொல்கிறார் கள். உண்மைதான்! ஆனாலும் ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். திட்டம் போட்டுச் செய்கிற உதவி - அரசியல்திட்டம் போடாமல் செய்கிற உதவி - ஆன்மிகம்! நம்பிடம் உதவி பெறுபவர்கள் யார் எவர் என்று எமக்கு தெரிய க்கூடாது. நாம் செய்யும் உதவிக்கு பிரதி உபகாரம் எதிர்பார்க்கக்கூடாது. ஆனால் நன்றி உணர்வை எதிர்பார்க்கலாம், இயேசுவும் அப்படி எதிர்பார்த்தார். அன்புடன் உங்கள் பேசாலைதாஸ்

  பன்றியிடம் அரசியல் பயிலுங்கள்   பேசாலைதாஸ்   ஒரு அநியாயக்கார அரசன் ஒருவன் ஒரு அப்பாவிக் குடிமகனைக் கைது செய்து *மூன்று மீட்டர் மாத்திரமே ...